۱۱۰۳.امام على عليه السلام :شكر نعمت ها موجب افزايش آن ها ؛ و ناسپاسىِ آن ها نشانه ناديده گرفتنشان است .

۱۱۰۴.امام على عليه السلام :بهره اى كه شكر آن گزارده شود ، پايان نپذيرد ؛ و نعمتى كه سپاسش به جاى آورده نشود ، پايدار نماند .

۱۱۰۵.امام على عليه السلام :شكر نعمت ها سبب افزايش آن ها مى شود و تازگى شان مى بخشد .

۱۱۰۶.امام على عليه السلام :شكر نعمت سزاى موهبت گذشته ؛ و جلب كننده موهبت آينده است .

۱۱۰۷.امام على عليه السلام :هر كه در پايان نعمت ، سپاس به جاى آورد ، خداوند سبحان سپاس وى را كليد افزون بخشى به او قرار دهد .

۱۱۰۸.امام على عليه السلام :شكر خداوند نعمت ها را سرازير كند .

۱۱۰۹.امام على عليه السلام :شكر را غنيمت شماريد ؛ كه كم ترين بهره آن افزايش نعمت است .

۱۱۱۰.امام على عليه السلام :فايده شكر فزونى نعمت است .

۱۱۱۱.امام على عليه السلام :نعمت ها با شكر پايدار شوند .

۱۱۱۲.امام على عليه السلام :هر كه را به تو نعمتى رساند ، سپاس به جاى آور ؛ و آن را كه سپاست گويد ، از نعمت بهره مند ساز ؛ زيرا نعمتى كه شكرش گزارده شود ، نابود نگردد و آن كه ناسپاسى شود ، پايدار نماند .

۱۱۰۳.عنه عليه السلام :شُكرُ النِّعَمِ يوجِبُ مَزيدَها ، وكُفرُها بُرهانُ جُحودِها . ^۱

۱۱۰۴.عنه عليه السلام :لا نَفادَ لِفائِدَةٍ إذا شُكِرَت ، ولا بَقاءَ لِنِعمَةٍ إذا كُفِرَت . ^۲

۱۱۰۵.عنه عليه السلام :شُكرُ النِّعمَةِ يَقضي بِمَزيدِها ، ويوجِبُ تَجديدَها . ^۳

۱۱۰۶.عنه عليه السلام :الشُّكرُ عَلَى النِّعمَةِ جَزاءٌ لِماضيها ، وَاجتِلابٌ لاِتيها . ^۴

۱۱۰۷.عنه عليه السلام :مَن جَعَلَ الحَمدَ خِتامَ النِّعمَةِ ، جَعَلَهُ اللّهُ سُبحانَهُ مِفتاحَ المَزيدِ . ^۵

۱۱۰۸.عنه عليه السلام :شُكرُ الإِلهِ يُدِرُّ النِّعَمَ . ^۶

۱۱۰۹.عنه عليه السلام :اِغتَنِمُوا الشُّكرَ ؛ فَأَدنى نَفعِهِ الزِّيادَةُ . ^۷

۱۱۱۰.عنه عليه السلام :ثَمَرَةُ الشُّكرِ زِيادَةُ النِّعَمِ . ^۸

۱۱۱۱.عنه عليه السلام :النِّعَمُ تَدوم بِالشُّكرِ . ^۹

۱۱۱۲.عنه عليه السلام :اُشكُر مَن أنعَمَ عَلَيكَ ، وأنعِم عَلى مَن شَكَرَكَ ؛ فَإِنَّهُ لا زَوالَ لِلنِّعمَةِ إذا شُكِرَت ولا بَقاءَ لَها إذا كُفِرَت ^۱۰ . ^۱۱