۱۰۲۲.امام سجاد عليه السلامـ در رساله معروف به رساله حقوق ـ: اما حق مال آن است كه آن را جز از راه حلال به كف نياورى و جز در راه حلال مصرف نكنى و از جايگاه مناسبش بيرون نسازى و از كاركردهاى حقيقى اش دور نگردانى و حال كه مال از آن خدا است ، آن را جز داراى سمت و سويى خدايى و به منزله دستاويزى به حضرت او قرار ندهى و در آن ، كسى را بر خويش ترجيح ندهى كه شايد سپاسمند تو نباشد و شأنش چنين است كه بازمانده مالت را به نيكى مصرف نكند و با آن به اطاعت پروردگارت نپردازد ؛ كه در اين صورت ، تو نيز ياور او [در اين گناه] خواهى بود . شايد هم وى با آن چه در مال تو روا مى دارد ، در كار خويش نيك نظر كند و به اطاعت پروردگارش پردازد و خود سود برد و تو فقط گناه و حسرت و پشيمانى در پى داشته باشى!
۱۰۲۳.امام باقر عليه السلام :مردى نزد پدرم على بن حسين عليهماالسلام آمد و به وى گفت: «مرا آگاه كن كه در اين سخن خداوند ، مراد از حق معين چيست : «و كسانى كه در اموال آنان حقى معين * براى نيازخواه و محروم هست» ؟» على بن حسين عليهماالسلام به وى فرمود: «حق معين آن است كه انسان از مال خويش بيرون مى سازد و آن غير از زكات و صدقه واجب است» . گفت: «اگر زكات و صدقه نيست ، پس چيست؟» فرمود: «آن چيزى است كه انسان از مال خويش بيرون مى كند ، خواه زياد و خواه كم ، به حسب مقدار دارايى اش» . آن مرد به وى گفت: «با آن چه مى كند؟» فرمود: «با خويشاوندى پيوند مى يابد ؛ مهمانى را طعام مى دهد ؛ بارى را به دوش مى كشد ؛ و با برادر ايمانى اش يا كسى كه هم رتبه او است ، پيوند برقرار مى كند» . آن مرد گفت: «خدا مى داند كه رسالت هاى خويش را كجا قرار دهد» .
۱۰۲۴.امام باقر عليه السلام :همانا خداوند خجسته بلند رتبه در روز قيامت عده اى را از گورهاشان برمى انگيزد ، در حالى كه دست هاشان به گردن هاشان بسته شده است ، به گونه اى كه نمى توانند با آن به قدر سرِ انگشتى چيزى برگيرند ؛ و با ايشان فرشتگانى همراهند كه آنان را سخت سرزنش مى كنند و مى گويند: «اينان كسانى هستند كه خير كم را از خير فراوان دريغ كردند . اينان كسانى هستند كه خداوند ايشان را بهره مند فرمود ، ليكن آنان حق خدا را كه در اموالشان بود ، نپرداختند» .
