۷۳۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس نابجا بخشد ، اسراف كرده ؛ و هر كه حقّى را نپردازد ، تنگ گرفته است .
۷۴۰.امام على عليه السلام :هر كس از ميان شما كه مالى دارد ، از فساد برحذر باشد ؛ كه هر آينه مال بخشيدنش اگر نابجا باشد ، ريخت پاش و اسراف است و هر چند نامِ وى را در ميان مردم فرا برمى كشد ، نزد خدا فرودش مى آورَد .
و هيچ كس نيست كه مالش را نابجا و براى غير شايستگان صرف كند ، جز آن كه خداوند سپاس ايشان را از وى دريغ دارد و دوستىِ جز او در دلشان افتد ؛ و اگر هم از آنان كسى باقى مانَد كه او را سپاس گويد و برايش دل بسوزاند ، از باب چاپلوسى و ناراستى است و اگر روزگار باژگونه شود و او به آنان محتاج شود و نيازمند جبرانشان گردد ، آن گاه ، فرومايه ترين دوست و بدترين يارِ اويند .
و هيچ كس نيست كه دارايى اش را نابجا و براى ناشايستگان صرف كند ، جز آن كه تنها بهره اش ستايشِ فرومايگان و سپاسِ بَدان باشد ـ آن هم مادام كه به احسان و بخشش خويش ادامه دهد ـ و نادان [درباره اش] بگويد : «او چه بخشنده است!» وَ[لى] او نزد خدا ، بخيل به شمار مى آيد . پس چه بهره اى مرگبارتر و زيانبارتر از اين بهره است؟ و كدام كارِ [به ظاهر] نيك ، سودش كم تر از اين كار است!
پس هر يك از شما را مالى است ، با آن به خويشاوندان پيوند رسانَد ؛ و ميهمانىِ نيكو ترتيب دهد ؛ و رنجور و اسير و در راه مانده را رهايى بخشد ؛ كه هر آينه دستيابى به اين خوى ها هم در دنيا مايه كرامت است و هم در آخرت ، سبب شرافت .
