۵ / ۲ - ۲
پرداخت هزينه گناهان
۷۳۴.امام على عليه السلام :بخشيدن اين مال براى بندگى خدا ، بزرگ ترين نعمت ؛ و دادن آن در راه نافرمانى خداوند ، از هر چيز محنت بارتر است .
۷۳۵.امام على عليه السلام :دارايى خويش را در راه گناهان صرف مكن ؛ كه آن گاه ، بدون عملِ [صالح] نزد خدا خواهى رفت .
۷۳۶.اصلاح المال از محمّد بن سوقه :مردى از سعيد بن جبير درباره نهىِ پيامبر صلى الله عليه و آلهاز تباه كردنِ مال ، سؤال كرد . وى گفت: «تباه كردن مال ، آن است كه خداوند روزىِ حلالت عطا فرمايد و آن را براى چيزى كه خداوند بر تو حرام فرموده ، انفاق كنى» .
۷۳۷.امام زين العابدين عليه السلام :معبود من! . . . كيست كه بيش از من . . . به مايه هدايت خويش نادان باشد ؛ كيست كه از من ، از بهره [معنوى] خويش غافل تر باشد ؛ كيست كه از من ، از سامان دهىِ جان خويش دورتر باشد . . . آن گاه كه روزى ات را كه بر من جارى فرموده اى ، در گناهى كه مرا از آن بازداشته اى ، هزينه مى كنم؟
۵ / ۳
آن چه در مصرف اموال عمومى و خصوصى ، ناپسند است
۵ / ۳ - ۱
انفاقِ نابجاىِ مال
۷۳۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :اى على! چهار چيز هدر مى روند : خوردن از پىِ سيرى ؛ چراغ برافروختن در نور ماه ؛ كِشت كردن در شوره زار ؛ و نيكى و احسان به كسى كه شايسته آن نيست .
