۵ / ۲
آن چه در مصرف اموال عمومى و خصوصى روا نيست
۵ / ۲ - ۱
اسراف و ريخت و پاش
قرآن:
«و حقّ خويشاوند و درويش بينوا و در راه مانده را بده و مال خود را بيهوده مريز و مپاش و به گزافكارى تباه مكن * همانا ريخت و پاش كنندگان گزافكار ، برادران شيطان هايند و شيطان خداوند خويش را ناسپاس است.»
«سپس آن وعده را كه به ايشان داديم [= نابودى دشمنانشان و يارى و پيروزى ايشان ]راست گردانيديم و آنان و هر كه را خواستيم رهانيديم و گزافكاران را نابود ساختيم .»
حديث:
۷۰۴.الدرّ المنثور از ابو ادريس خولانى :از عُبادة بن صامت درباره اين سخن خداوند پرسيدم : «و هر آينه آنان را از عذاب نزديك تر و كم تر ، غير از عذاب بزرگ تر ، بچشانيم ؛ باشد كه بازگردند» . گفت: «من از پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهدرباره اين آيه پرسيدم ؛ فرمود : آن ، مصيبت ها و بيمارى ها و بلاها است ، كه جز عذاب آخرت ، عذابِ همين جهانىِ اسرافكاران است . گفتم: اى پيامبر خدا! پس چرا ما را رسد؟ فرمود: [براى ما ]پاك كننده و زداينده [از گناهان] است » .
۷۰۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :يك بستر از آنِ خود مرد است ؛ يكى از آنِ همسرش ؛ يكى از آنِ مهمان ؛ و چهارمى [كه زائد است] از آنِ شيطان .
