۶۹۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر آينه آن گاه كه خداوند نعمتى را به بنده اش عطا مى كند ، دوست مى دارد كه نشانِ نعمتش را بر بنده اش بنگرد .
۷۰۰.سنن ابى داود از ابوالاحوص از پدرش :در حالى كه جامه اى پَست بر تن داشتم ، نزد پيامبر صلى الله عليه و آلهآمدم . فرمود: «آيا مالى دارى؟» گفتم: «آرى» . فرمود : «چه مالى؟» گفت [اَم] : «خداوند به من شتر و گوسفند و اسب و بندگانى عطا فرموده است» . فرمود: «پس اينك كه به تو مال عطا فرموده ، بايد نشانِ نعمت و كرامت خداوند بر تو ديده شود» .
۷۰۱.المعجم الكبير از زهير بن ابى علقمه ضبعى :مردى با ظاهرى زشت نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد . پيامبر فرمود: «آيا مالى دارى؟» گفت: «آرى ؛ همه گونه مال دارم» . فرمود : «پس بايد [اثرِ مال] بر تو ديده شود . هر آينه خداوند دوست مى دارد كه اثرِ [مال ]خويش را بر بنده اش به نيكى بنگرد و نه تنگدستى را دوست دارد و نه تظاهر به تنگدستى را» .
۷۰۲.امام على عليه السلام :آدمى را سزاوار است كه هر گاه خداوند به او نعمتى عطا فرمايد ، اثر آن نعمت در لباس او ديده شود ، بدان شرط كه لباسِ انگشت نما نباشد .
۷۰۳.امام على عليه السلام :بروز دادنِ توانگرى ، نشانه سپاسگزارى است و تظاهر به تنگدستى ، فقر را [به سوى انسان] مى كشانَد .
