۶۹۱.الكافى از عبدالملك بن عمرو احول :امام صادق عليه السلام اين آيه را برخواند : «و آنان كه چون هزينه كنند ، نه اسراف كنند و نه تنگ گيرند و ميان اين دو ، به راه ميانه باشند» . [راوى ]گفت: «آن گاه ، امام مشتى سنگريزه را در چنگ فشرد و فرمود : اين همان تنگ گرفتن است كه خداوند در كتابش ذكر كرده است . سپس مشتى ديگر برگرفت و همه آن را واگشود و فرمود : اين اسراف است . پس از آن ، مشتى ديگر گرفت و قدرى از آن را گشود و قدرى را بسته نگاه داشت و فرمود: اين راه ميانه است » .
۶۹۲.تفسير عياشى از اَبان بن تغلب :امام صادق عليه السلام فرمود: «آيا گمان مى كنى كه خداوند با كرامت خويش ، بعضى را مال بخشيده و برخى ديگر را خوار شمرده و مال را از آنان دريغ فرموده است؟! چنين نيست ؛ بلكه مال از آنِ خداوند است و آن را نزد انسان امانت مى نهد و آدميان را مجاز مى شمرد كه با ميانه روى ، بخورند و بياشامند و بپوشند و زناشويى كنند و سوارى گيرند و بيشتر از اين حد را به مؤمنان فقير ببخشند و نيازهاى آنان را برآورده سازند . آن كس كه چنين كند ، آن چه مى خورد و مى آشامد و سوار مى شود و به زناشويى مى گيرد ، حلال است ؛ و آن كس كه از اين حد بگذرد ، بهره ورى هايش حرام است» . سپس فرمود: «[خداوند فرموده است:] و اسراف نكنيد ؛ كه هر آينه او اسراف كاران را دوست نمى دارد . آيا گمان مى كنى خداوند انسان را در مالى كه به وى عطا فرموده ، امين شمرده كه اسبى به بهاى ده هزار درهم بخرد ، حال آن كه اسبى به قيمت بيست درهم براى او كفايت مى كند ؛ يا كنيزى به بهاى هزار دينار بخرد ، در حالى كه كنيزى بيست دينارى وى را بس است؟!» و [دوباره ]فرمود: «و اسراف نكنيد ؛ كه هر آينه او اسراف كاران را دوست نمى دارد» .
