۶۸۷.امام صادق عليه السلامـ خطاب به مردى ـ: خداى را بپرهيز و نه اسراف كن و نه تنگ بگير ؛ بلكه راه ميانه را در پيش گير ؛ كه ريخت و پاش گونه اى اِسراف است . خداى فرموده است: «و هيچ گونه ريخت و پاش مكن» .
۶۸۸.امام صادق عليه السلامـ درباره سخن خداى كه «به ريخت و پاش روى مياور» ـ: تقواى خداوند را پيشه كن و نه اسراف نماى و نه تنگ گير ؛ بلكه حد ميانه را نگاه دار ؛ زيرا ريخت و پاش از مصاديق اسراف است و خداوند فرموده است : «و به ريخت و پاش روى مياور .» هر آينه خداوند ، ميانه روى را مجازات نمى كند .
۶۸۹.امام صادق عليه السلام :خداوند به پيامبرش عليه السلام آموخت كه چگونه انفاق كند ؛ و آن ، چنين بود : نزد وى قدرى طلا بود و او كراهت داشت كه [با اندوخته طلا ]شب را سپرى كند ؛ پس آن را صدقه داد . صبحگاهان در حالى برخاست كه نزد وى چيزى [براى صدقه دادن] نبود . نيازخواهى به سراغ وى آمد ، امّا پيامبر چيزى نداشت كه به او ببخشد . آن نيازخواه به سرزنش وى پرداخت و پيامبر كه رحم ورز و دل نازك بود ، اندوهگين شد كه چرا چيزى براى بخشيدن ندارد! آن گاه خداوند ـ تعالى ـ پيامبرش را با فرمان خويش ، چنين تأديب فرمود: «و دست خويش به گردنت مبند [= بخل و امساك مكن] و آن را يكسره مگشاى [= به گزاف و زياده روى بخشش مكن] كه نكوهيده و درمانده بنشينى» . [بدين سان ، به وى] مى فرمايد : مردم گاه از تو چيزى مى خواهند و عذرى از تو نمى پذيرند ؛ پس اگر همه مالى را كه دارى از پيش بخشيده باشى ، از مال تهيدست شده اى [و توانِ انفاق نخواهى داشت] .
۶۹۰.امام صادق عليه السلام :هر آينه ميانه روى شيوه اى است كه خداوند آن را دوست مى دارد و زياده روى شيوه اى است كه خداى دشمنش مى شمارد ، حتّى اگر هسته خرمايى را دور افكنى ، زيرا آن هم به كارى مى آيد ؛ و حتّى اگر زياده آبِ آشاميدنى ات را بر زمين ريزى .
