۶۱۵.اختصاص :زياد بن شَدّاد حارثى ، از اصحاب پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، به شكايت از برادرش عبيداللّه بن شدّاد ، نزد على عليه السلام به دادخواهى پرداخت و گفت: «اى اميرالمؤمنين! برادرم در عبادت فرو رفته و از اين كه با من در خانه ام ساكن شود خوددارى ورزيده و پَست ترين جامه را بر تن كرده است» .
[عبيداللّه در پاسخ] گفت: «اى اميرالمؤمنين! چنان كه تو خود را مى آرايى ، خويشتن را آراستم ؛ و آن سان كه تو جامه مى پوشى ، جامه پوشيدم» .
امام عليه السلام فرمود: تو را نرسد كه چنين كنى! پيشواى مسلمانان ، آن گاه كه ولايت امور آنان را در دست گيرد ، جامه فقيرترينِ ايشان را مى پوشد ، مبادا كه فقرِ فقير بر او بجوشد و وى را بكُشد . هر آينه من مى دانم كه تو تنها نيكوترين جامه هاى قوم خود را بر تن مى كردى . [خداوند مى فرمايد:] «و به نعمت پروردگارت سخن بگشاى» . پس استفاده عملى از نعمت ، نزد من دوست داشتنى تر از سخن گفتن از آن است .
۶۱۶.امام زين العابدين عليه السلام :همانا اين كه به بازار درآيم و با درهم هايى كه دارم ، براى خانواده ام كه بسيار گوشت دوست مى دارند ، گوشت بخرم ، نزد من دوست داشتنى تر از آن است كه بنده اى را آزاد كنم .
۶۱۷.الكافى از محمّد بن مسلم : مردى به امام باقر عليه السلام گفت: «مرا در كوهستان ، زمينى است كه هر سال سه هزار درهم از بابت آن اجاره مى ستانم ؛ دو هزارش را هزينه خانواده ام مى كنم و هزارش را هر ساله صدقه مى دهم» . امام باقر عليه السلامالكافى از محمّد بن مسلم : مردى به امام باقر عليه السلام گفت: «مرا در كوهستان ، زمينى است كه هر سال سه هزار درهم از بابت آن اجاره مى ستانم ؛ دو هزارش را هزينه خانواده ام مى كنم و هزارش را هر ساله صدقه مى دهم» . امام باقر عليه السلام فرمود : «اگر آن دو هزار درهم همه نيازهاى سالانه ايشان را تأمين مى كند ، همانا خوب در [كار ]خود انديشيده اى و به كمال خويش توفيق يافته اى و در دوران زندگى ات ، همان پاداشى را برده اى كه كسى از وصيّت [به كار خير ]پس از مرگش مى بَرَد» .
