۱۱۹.امام على عليه السلام :هر كه توانگر باشد ، پيش خاندانش گرامى است ؛ و هر كه فقير باشد ، نزد ايشان خوار .

۱۲۰.امام على عليه السلام :گور بهتر از فقر است .

۱۲۱.امام على عليه السلام :فقر ، مرگِ سخت تر است .

۱۲۲.امام على عليه السلامـ در سفارش وى به فرزندش حسن عليه السلام ـ: جانِ پسر! تنگدستى ، بلا است ؛ سخت تر از آن ، ناتندرستى ؛ و از آن سخت تر ، بيمارىِ دل !

۱۲۳.امام على عليه السلام :فقر در حال وامدارى ، مرگ سرخ است ؛ و تيره روزىِ سخت تر .

۱۲۴.امام صادق عليه السلام :سه چيزند كه هركس به يكى از آن ها گرفتار شود ، مرگ را آرزو مى كند : فقر دنباله دار ، برباد رفتگى ناموس ، چيرگىِ دشمن .

۱۲۵.امام صادق عليه السلام :چهار چيزند كه اندكشان هم بسيار است ؛ آتش ، دشمنى ، فقر ، و بيمارى .

۱۲۶.امام صادق عليه السلام :هر آينه خداى ـ تعالى ـ [از زبان پيامبرش] مى فرمايد : «و اگر غيب مى دانستم ، همانا نيكى و خواسته بسيار گِرد مى كردم و هيچ بدى و گزندى به من نمى رسيد» ؛ و مراد از بدى و گزند ، فقر است .

۱۱۹.عنه عليه السلام :مَنِ استَغنى كَرُمَ عَلى أهلِهِ ، ومَنِ افتَقَرَ هانَ عَلَيهِم . ^۱

۱۲۰.عنه عليه السلام :القَبرُ خَيرٌ مِنَ الفَقرِ . ^۲

۱۲۱.عنه عليه السلام :الفَقرُ المَوتُ الأَكبَرُ . ^۳

۱۲۲.عنه عليه السلامـ في وَصِيَّتِهِ لاِبنِهِ الحَسَنِ عليه السلام ـ: يا بُنَيَّ ، إنَّ مِنَ البَلاءِ الفاقَةَ ، وأشَدُّ مِن ذلِكَ مَرَضُ البَدَنِ ، وأشَدُّ مِن ذلِكَ مَرَضُ القَلبِ . ^۴

۱۲۳.عنه عليه السلام :الفَقرُ مَعَ الدَّينِ المَوتُ الأَحمَرُ ؛ الفَقرُ مَعَ الدَّينِ الشَّقاءُ الأَكبَرُ . ^۵

۱۲۴.الإمام الصادق عليه السلام :ثَلاثٌ مَنِ ابتُلِيَ بِواحِدَةٍ مِنهُنَّ تَمَنَّى المَوتَ : فَقرٌ مُتَتابِعٌ ، وحُرمَةٌ فاضِحَةٌ ، وعَدُوٌّ غالِبٌ . ^۶

۱۲۵.عنه عليه السلام :أربَعَةُ أشياءَ القَليلُ مِنهاكَثيرٌ : النّارُ ، وَالعَداوَةُ ، وَالفَقرُ ، وَالمَرَضُ . ^۷

۱۲۶.عنه عليه السلام :إنَّ اللّهَ تَعالى يَقولُ [حِكايَةً عَن نَبِيِّهِ] : «لَوْ كُنتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لاَسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَ مَا مَسَّنِىَ السُّوءُ ؛ ^۸ » يَعنِي الفَقرَ . ^۹