فصل چهارم : آفت هاى ايمان
۴ / ۱
ستم
قرآن
«بلكه اين [قرآن] ، آياتى است روشن در سينه هاى كسانى كه به آنان دانش داده شده است . آيات ما را [كسى] جز ستمكاران ، انكار نمى كند» .
«و آنها [آيات ما] را ـ با آن كه جان هايشان بدانها يقين داشت ـ [تنها] از سرِ ستم و سركشى ، انكار كردند . پس بنگر كه فرجام تباهكاران ، چگونه بوده است » .
«ما مى دانيم كه آنچه آنها مى گويند ، تو را اندوهناك مى سازد . آنان تو را تكذيب نمى كنند ؛ بلكه اين ستمكاران ، آيات خدا را انكار مى كنند» .
حديث
۸۹۱.تفسير الطبرىـ به نقل از ابو صالح ـ: جبرئيل عليه السلام روزى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد ، در حالى كه ايشان اندوهگين نشسته بود . جبرئيل عليه السلام گفت : «چرا اندوهگينى؟» .
پيامبر خدا فرمود : اينها مرا دروغزن شمردند .
جبرئيل عليه السلام به ايشان گفت : «آنان ، تو را دروغزن نمى شمارند . آنها مى دانند كه تو راستگويى ؛ «بلكه اين ستمكاران ، آيات خدا را انكار مى كنند» .
