قرآن
«و هر گاه بندگان من ، از تو درباره من بپرسند، [بگو :] من نزديكم. و دعاى دعا كننده را، آن گاه كه مرا بخواند، اجابت مى كنم . پس [آنان] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند، باشد كه راه يابند» .
حديث
۱۳۶۲.پيامبر خدا عليه السلامـ در دعا ـ: اى والا ؛ نزديك در [عين] والايى ، بلندپايگى و پايدارى خود!
۱۳۶۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: اى نزديك ؛ اجابتگرِ نزديك ، نزديك تر از همه چيز! اى بلندپايه ، والا در آسمان كه والايى و بلندپايگى او بالاتر از همه چيز است!
۱۳۶۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعاى «جوشن كبير» ـ: اى آن كه در والايى خود ، نزديك است ؛ اى آن كه در نزديك بودن خود ، لطيف است!
۳ / ۵۲
قوى
واژه شناسى «قوى»
صفت «قَوىّ (نيرومند)» ، فعيل به معناى فاعل از مادّه «قوى» است كه بر شدّتْ دلالت دارد و متضادّ «ضعف» است . پس قوى ، خلافِ «ضعيف» است .
قوى، در قرآن و حديث
در قرآن كريم ، خداى سبحان با برگرفته هاى مادّه قوى ، سيزده بار وصف شده است . در سه بارِ آنها آمده كه نيرو از آنِ خداست . در هفت مورد ، صفت «قوى» با صفت «عزيز» به كار رفته است . اين صفت ، دو بار همراه با عبارت «سخت كيفر» و يك بار نيز در تعبير «پُر نيرو» ياد شده است .
در قرآن و احاديث ، صفت «قوى» به عنوان صفت ذاتى و صفت فعلى به كار رفته است . قوى بودن خدا به عنوان صفت ذاتى ، به معناى ضعيف نبودن اوست و جمله «نيرومندى هستى كه ناتوان نمى شوى» ، به اين معنا اشاره دارد .
و نيرومندى خداى متعال ، به عنوان صفت فعلى ، به معناى آفريدن موجودات سترگِ نيرومند است و جمله «گفتيم او نيرومند است، به دليل آفريدن [موجودات ]نيرومند» ۱ ، به اين معنا اشاره مى كند .
