۳ / ۴۵
غنى
واژه شناسى «غنى»
صفت «غَنى (بى نياز)» ، فعيل به معناى فاعل از مادّه «غنى» است كه بر بسندگى دلالت دارد . پس غناى خداى سبحان ، به معناى بى نيازى مطلق اوست .
غنى، در قرآن و حديث
قرآن كريم ، صفت «غنى» را در كنار صفت «حميد» ، ده بار و با هر يك از صفات «حليم» ، «ذو الرحمه» و «كريم» ، يك بار ياد كرده است و تعبير : «بى نياز از جهانيان است» ، دوبار و هر يك از تعابير : «از شما بى نياز است» و «او منزّه است، اوست بى نياز» و «خدا بى نياز است و شما نيازمندانيد» ، يك بار ذكر شده است .
احاديث نيز بر بى نيازى مطلق خدا و بى نيازى او از همه آفريدگان و نيازمندى آفريده ها به او و انحصار بى نيازى مطلق در او تأكيد كرده اند .
