قرآن
«و از روى دانش به آنان گزارش خواهيم داد ، و ما [ از احوال آنان ]غايب نبوده ايم» .
حديث
۱۳۴۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ظاهر توحيد در باطن آن ، و باطن آن در ظاهر آن است . ظاهر آن ، وصف شده اى است كه ديده نمى شود ، و باطن آن ، موجودى است كه پنهان نمى مانَد . در هر مكانى جُسته مى شود و هيچ مكانى ، ديده بر هم زدنى ، از او خالى نمى گردد . حاضرِ نامحدود و غايبِ از بين نرفته است .
۳ / ۴۴
غافر ، غفور ، غفّار
واژه شناسى «غافر»، «غفور» و «غفّار»
صفت «غافر (آمرزنده)» ، اسم فاعل است و صفت هاى «غفور (آمرزگار / بسيار آمرزنده)» و «غفّار (آمُرزگار / بسيار آمرزنده)» نيز دو ساخت مبالغه به معناى «غافر» و همگى برگرفته از مادّه «غفر» هستند كه بر «پوشاندن» و «در پسِ پرده افكندن» دلالت دارد .
