قرآن
«[ ابراهيم ]گفت: درود بر تو باد! به زودى از پروردگارم براى تو آمرزش مى خواهم؛ زيرا او همواره نسبت به من، پُرمهر بوده است» .
حديث
۱۲۵۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: سروَرم! تو به حاجت من بسيار دانايى . پس بدان عنايتگر باش ؛ زيرا تو به آن دانايى ، بى آن كه به تو آموخته باشند ، و آن را گشايش دهنده اى ، بى آن كه زحمتى بر تو باشد .
۳ / ۱۸
حاكم
واژه شناسى «حاكم»
صفت «حاكم» در لغت ، اسم فاعل از مادّه «حكم» ، به معناى باز داشتن است و به كسى گفته مى شود كه اختلافات مردم را فيصله مى دهد و مردم به سخن او گردن مى نهند و بدين سان ، حكم حاكم ، در حقيقتْ مانع ستم و ستيزه مى گردد .
حاكم، در قرآن و حديث
تعبير «بهترين حاكمان» ، در قرآن كريم ، سه بار و تعبير «حاكم ترينِ حاكمان» ، دو بار در وصف خداى متعال به كار رفته است . برگرفته هاى ديگر مادّه «حكم» نيز ، ۳۷ بار به خداوند متعال نسبت داده شده است .
حكم خداوند ، از يك جهت ، به دو قسم بخش پذير است : تشريعى و تكوينى . حكم تشريعى ، عبارت است از اوامر و نواهى خداوند سبحان كه پيامبران و پيشوايان معصوم عليهم السلام ، آنها را در قالب احكام تكليفىِ پنجگانه به مردم رسانده اند .
حكم تكوينى خداوند ، عبارت است از اراده و قضا و قدر الهى ، كه در جهان جارى است .
حقّ قانون گذارى و امر و نهى ، از آنِ آفريدگار و مالك مردمان است و بايسته است كه احكام ديگران ، به حكم خدا برگردد و بر طبق قانون خدا باشد . احاديث ، ويژگى هايى را به حكم خداوند نسبت داده اند ، مانند : عادلانه و منصفانه بودن و نيكى و خوبى .
