«و خدا از آنچه آفريده، به سود شما ، سايه هايى فراهم آورده و از كوه ها براى شما پناهگاه هايى قرار داده و براى شما تن پوش هايى مقرّر كرده كه شما را از گرما [ و سرما ]حفظ مى كند، و تن پوش ها (زره ها)يى كه شما را در جنگتان حمايت مى نمايد. اين گونه ، وى نعمتش را بر شما تمام مى گرداند، اميد كه شما [ به فرمانش ]گردن نهيد» .
حديث
۱۲۵۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :اى نوآورِ آسمان ها ، اى سازنده تاريكى ها ، اى رحمت آورِ اشك ها !
۳ / ۱۶
حافظ ، حفيظ
واژه شناسى «حافظ» و «حفيظ»
صفت «حافظ» ، در لغت ، اسم فاعل و «حفيظ (نگاهبان ، نگهدار) » ، فعيل به معناى فاعل و هر دو از مادّه «حفظ» است كه بر نگهدارى و باز داشتن چيزى از گم شدن و تلف شدن دلالت دارند . ابن منظور مى گويد : حفيظ ، از صفات خداوند عز و جلاست كه در نگهدارى همه اشيا ، هم وزن ذرّه اى در آسمان ها و زمين ، از حفظ او به در نمى رود و هر خوبى و بدى اى كه آفريدگان و بندگانش مى كنند ، نگاه داشته و آسمان ها و زمين را با نيروى خود ، نگاه داشته ونگاهدارىِ آنها ، بر او گران نيست كه بلندمرتبه سترگ است .
همچنين مى گويد : «حفظ» در برابر فراموشى به كار مى رود . و آن نيز باز داشتن چيزى از گم شدن در علم و ياد كرد است .
