قرآن
«هر چه بر [ زمين ]است، فانى شونده است و ذاتِ باشكوه و ارجمند پروردگارت باقى خواهد ماند» .
حديث
۱۲۲۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعايش در نبرد احزاب ـ: اى فريادرس اندوهگينان ، اى پاسخ دهنده دعاى بيچارگان! . . . تو پيش از همه چيز ، خدا بوده اى و تو پس از همه چيز ، خدايى . تو ، آن خداوندى هستى كه پايدار مى مانى و همه چيز از ميان مى رود . . . . تو ، آن جاودانى هستى كه فنا نمى پذيرد . تو كسى هستى كه به همه چيز ، احاطه علمى دارى و همه چيز را به شماره در آورده اى . تو نوآورِ پيش از همه چيزها و پايدارِ پس از همه چيزها هستى .
۱۲۲۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعايش در عرفات ـ: ستمم به گذشت تو پناه آورده . . . و وجه فناپذيرم ، به وجه پايدار تو ، پناهنده گشته است .
۱۲۲۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ستايش ، از آنِ خدايى است كه خدايى جز او نيست و فرمان رواىِ آشكار است . . . و پايدارِ پس از نابودى آفريدگان و سِتُرگْ ربوبيّت است .
۳ / ۱۰
بدى ء ، بديع
واژه شناسى «بدى ء» و «بديع»
دو صفت «بدى ء (آغازگر) » و «بديع (نوآور) » ، هر دو در لغت ، فعيل به معناى فاعل از مادّه «بدأ» و «بدع»اند و معناى نزديك به هم دارند .
ابن فارس مى گويد : «بدأ» ، از شروع كردن است . گفته مى شود : «بَدَأْتُ بالأمرِ وابْتَدَأتُ مِن الابتداء ؛ آن كار را آغاز كردم » . نيز مى گويد : «بدع» ، آغاز كردن يك چيز و ساختن آن بدون نمونه است .
ابن اثير مى گويد : در اسماى خداوند بلندپايه ، «مُبدئ» ، كسى است كه اشيا را پديد آورده و آنها را براى نخستين بار ، بدون نمونه پيشين ، اختراع كرده است . نيز مى گويد : در اسماى خداوند بلندمرتبه ، «بديع» ، همان آفريدگار پديد آورنده نمونه پيشين است .
بنا بر آنچه گذشت ، «بدى ء» و «بديع» ، در لغت ، به كسى گفته مى شود كه اشيا را نخستين بار و بدون نمونه پيشين ، پديد آورده است .
