223
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد دوّم

چهار . روشن ترين معناى حديث

مقتضاى دقّت در آياتى كه انسان را براى خداشناسى به خودشناسى دعوت مى نمايند و مجموع احاديثى كه مفسّر و مبيّن آنهاست و همچنين ، مراجعه به فهم برخى از اصحاب سخن شناس اهل بيت عليهم السلام ، اين است كه روشن ترين معناى حديث ، دعوت به خودشناسى و تدبّر در حكمت هايى است كه در خلقت انسان به كار رفته و حاكى از علم و قدرت بى نهايت آفريدگار اوست .
اين حكمت ها كه در متن قرآن و احاديث اسلامى تشريح شده ، عبارت اند از : چگونگىِ آفرينش انسان از خاك ، چگونگى پيدايش انسان از نطفه ، تصوير جنين در رَحِم ، نفخ روح در جنين ، اختلاف زبان ها و رنگ ها ، تأمين غذاهاى مورد نياز بدن و . . . .
امام صادق عليه السلام در تبيين اين راه ، آيات حكمت و آثار صنع در وجود انسان را بدين گونه جمع بندى فرموده است :
و العَجَبُ مِن مَخلوقٍ يَزعُمُ أَنَّ اللّه َ يَخفى عَلى عِبادِهِ و هُوَ يَرى أَثَرَ الصُّنعِ فى نَفسِهِ بِتَركيبٍ يُبهِرُ عَقلَهُ و تَأليفٍ يُبطِلُ حُجَّتَهُ . ۱
و شگفت از مخلوقى كه مى پندارد خدا از بندگانش پوشيده است ، در حالى كه اثر صنع را در تركيب مُحيّر العقول خويش و پيوند اجزايش به گونه اى كه انكار را بر نمى تابد ، مى بيند.
و نيز در تبيين آيه ۵۳ از سوره فصّلت : «وَ فِى أَنفُسِكُمْ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ؛ و در خود شما ، آيا نمى بينيد» ، مى فرمايد :
إنَّهُ خَلَقَكَ سَميعا بَصيرا ، تَغضبُ و تَرضى ، و تَجوعُ و تَشبَعُ ، و ذلِكَ كُلُّهُ مِن آياتِ اللّه ِ . ۲
او تو را شنوا و بينا آفريده است . خشم مى گيرى و خشنود مى شوى ، گرسنه مى شوى وسير مى گردى و اينها همه از نشانه هاى خداست .
جالب توجّه است كه هشام بن حكم ، از شاگردان و ياران سخن شناس امام صادق عليه السلام نيز همين معناى روشن را از آيات و روايات خودشناسى استنباط كرده و درباره خداشناسى از طريق خودشناسى مى گويد :
خداوند عز و جل را از طريق نفْسِ (خويشتنِ) خويش شناختم؛ چرا كه نفس من، نزديك ترين چيز به من است و مى بينم كه پاره هايى گِرد هم آمده و بخش هايى با هم تناسب يافته است . ۳
و در پايان اشاره مى كند كه مقصود از سخن خداوند متعال كه مى فرمايد : «وَ فِى أَنفُسِكُمْ أَفَلَا تُبْصِرُونَ» ، همين معناست .
امّا با كمال تأسّف بايد گفت : در تبيين حديث خودشناسى ، معناى روشنى كه قرآن و احاديث اسلامى بر آن تأكيد دارند ، به كلّى مورد غفلت واقع شده و در شروحى كه ملاحظه شد ، حتّى به عنوان يك معنا در رديف ساير معانى ـ كه بعضا تحميل رأى خود و يا ديگران بر اين حديث شريف است ـ ذكر نشده است و اگر دانشمندان مسلمان ، اين پيام قرآن را درباره خودشناسى گرفته بودند ، اكنون بايد در علوم مربوط به انسان شناسى ، سرآمدِ همه دانشمندان جهان بودند .

1. . بحار الأنوار : ج ۳ ص ۱۵۲ .

2. بحار الأنوار : ج۷۰ ص۱۳۴ .

3. ر. ك دانش نامه عقايد اسلامى : ح ۳۴۶۸ .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد دوّم
222

سه . معانىِ حديث

براى اين حديث ، معانى فراوانى گفته اند ، تا آن جا كه استاد حسن زاده آملى ، تحت عنوان : «برخى از معانى حديث شريف : من عرف نفسه فقد عرف ربّه» ، ۹۲ معنا را ذكر كرده است . ۱
برخى معتقدند كه در اين حديث ، اشارات لطيف و ارشادات روشنى به اصول دين : خداشناسى ، صفات ثبوتى و سلبى خدا ، عدل ، نبوّت ، امامت و معاد ، وجود دارد . ۲
برخى بر اين باورند كه همه مسائل اصيل فلسفى و مطالب قويم حكمت متعالى و حقايق متين عرفانى را از اين حديث مى توان استنباط كرد . ۳
برخى مى گويند كه همه اصول و فروع دين ، و همه احكام دنيوى و اخروى ، و جميع احكام ربوبيت و عبوديت ، در اين حديث ، خلاصه شده است . ۴
طرح و ارزيابىِ آنچه در شرح اين حديث آمده ، فرصت ديگرى مى طلبد ؛ ولى به نظر مى رسد براى تبيين دقيق مقصود از آن ، توجّه به سه نكته ضرور است :
۱ . تأمّل در آياتى كه اين حديث شريف ، ناظر به آنهاست ؛
۲ . ملاحظه رواياتى كه به منزله شرح اين حديث ، شمرده مى شوند ؛
۳ . مراجعه به فهم اصحاب امامان در مفهوم خودشناسى .
بررسى آنچه درباره معانى اين حديث گفته شده ، نشان مى دهد كه نكاتى كه بدانها اشارت رفت ، يا مورد توجّه نبوده و يا كمتر مورد عنايت قرار گرفته است .

1. . هزار و يك كلمه : ج ۳ ص ۲۰۰ ـ ۲۱۶ .

2. . هزار و يك كلمه : ص ۲۱۷ .

3. . هزار و يك كلمه : ص ۱۹۱ .

4. . ميراث حديث شيعه : دفتر اوّل ص ۱۵۷ .

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد دوّم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 4499
صفحه از 566
پرینت  ارسال به