۷ / ۷
كسانى كه ناديده به پيامبر ، ايمان آورده اند
۹۶۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به امام على عليه السلام ـ: اى على ! ايمان آن مردمى شگفت آورتر و يقينشان باعظمت تر است كه در آخر زمان خواهند بود ؛ پيامبر را نديده اند و حجّت هم از آنان در پرده [غيبت] است و با اين حال ، به سياهى اى كه بر روى سفيدى است (يعنى قرآن) ، ايمان آورند .
۹۶۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خوشا آن كه مرا ديد و به من ، ايمان آورد ! خوشا ، خوشا (هفت مرتبه اين كلمه را فرمود) آن كه مرا نديد و به من ، ايمان آورد !
۹۶۲.مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! خوشا به حال آن كه تو را ديد و به تو ايمان آورد!
پيامبر خدا فرمود : «خوشا به حال كسى كه مرا ديد و به من ايمان آورْد ! امّا خوشا و خوشا و خوشا به حال آن كس كه مرا نديده ، به من ايمان آورَد!» .
۹۶۳.مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو جمعه ـ: با پيامبر خدا چاشت تناول كرديم . ابو عبيده جرّاح نيز با ما بود . او گفت : اى پيامبر خدا ! آيا كسى هست كه بهتر از ما باشد كه همراه تو اسلام آورديم و همراه تو جهاد كرديم؟!
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «آرى . مردمانى كه بعد از شما مى آيند و با آن كه مرا نديده اند ، به من ايمان مى آورند» .
۹۶۴.مسند ابن حنبلـ به نقل از اَنـَس ـ: پيامبر خدا فرمود : «دوست داشتم برادرانم را مى ديدم» .
ياران پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند : مگر ما برادران شما نيستيم؟!
فرمود : «شما ياران من هستيد . برادران من ، كسانى هستند كه مرا نديده ، به من ايمان مى آورند» .
