۲۱۴۳.الطبقات الكبرىـ به نقل از حمزة بن عبد اللّه بن عُتبَه ـ: در پيامبر صلى الله عليه و آله خصلت هايى وجود داشت كه در پادشاهان نبود : هر انسانى از سفيد و سياه ، ايشان را دعوت مى كرد ، دعوتش را مى پذيرفت . گاه خرمايى را روى زمين مى ديد و آن را بر مى داشت و با اين كه مى ترسيد از خرماهاى صدقه باشد ، به دهان مى گذاشت . و بر الاغ برهنه بدون پالان ، سوار مى شد .

۲۱۴۴.المناقب ، ابن شهر آشوب :پيامبر خدا . . . با تهى دستان مى نشست و با مستمندان ، غذا مى خورد .

۲۱۴۵.الطبقات الكبرىـ به نقل از يزيد بن عبد اللّه بن قسيط ـ: اصحاب صُفّه ، گروهى از اصحاب پيامبر خدا بودند كه خانه نداشتند و به روزگار پيامبر خدا ، در مسجد مى خوابيدند و روزها در سايه آن ، پناه مى گرفتند و جايى جز مسجد نداشتند . پيامبر صلى الله عليه و آله شب ها به هنگام غذا خوردن ، آنان را فرا مى خواند و گروهى را ميان اصحاب خود ، تقسيم مى كرد كه با آنها غذا بخورند و گروهى هم با خود پيامبر صلى الله عليه و آله غذا مى خوردند ، تا اين كه خداى متعال به آنان ثروتى عنايت فرمود .

۲۱۴۶.مكارم الأخلاقـ به نقل از ابو ذر ـ: پيامبر خدا در ميان اصحاب خود ، به طورى مى نشست كه وقتى غريبه اى وارد مى شد ، تا نمى پرسيد ، متوجّه نمى شد كدام يك از آنها پيامبر خداست . از اين رو ، ما از ايشان خواهش كرديم در جايى بنشيند كه اگر غريبه اى وارد شد ، ايشان را بشناسد . پس ، سكّويى از گِل درست كرديم و ايشان روى آن مى نشست و ما هم در دو طرف ايشان مى نشستيم .

۲۱۴۷.مكارم الأخلاقـ به نقل از ابن مسعود ـ: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و با ترس و لرز ، شروع به صحبت با ايشان كرد . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «آرام باش . من كه پادشاه نيستم» .

۲۱۴۳.الطبقات الكبرى عن حمزة بن عبد اللّه بن عتبة :كانَت في النَّبيِّ صلى الله عليه و آله خِصالٌ لَيسَت في الجَبّارينَ ، كانَ لا يَدعوهُ أحمَرُ ولا أسوَدُ مِن النّاسِ إلّا أجابَهُ ، وكانَ رُبَّما وَجَدَ تَمرَةً مُلقاةً فيأخُذُها فيُهوي بها إلى فِيهِ وإنّهُ لَيَخشى أن تَكونَ مِن الصَّدَقَةِ ، وكانَ يَركَبُ الحِمارَ عُريا لَيس علَيهِ شيءٌ . ^۱

۲۱۴۴.المناقب لابن شهر آشوب :كانَ النّبيُّ صلى الله عليه و آله ... يُجالِسُ الفُقَراءَ ، ويُؤاكِلُ المَساكينَ . ^۲

۲۱۴۵.الطبقات الكبرى عن يزيد بن عبد اللّه بن قسيط :كانَ أهلُ الصُّفَّةِ ناسا مِن أصحابِ رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله لا مَنازِلَ لَهُم ، فكانوا يَنامونَ على عَهدِ رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله في المَسجِدِ ويَظَلُّونَ فيهِ ما لَهُم مَأوىً غَيرُهُ ، فكانَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَدعوهُم إلَيهِ باللَّيلِ إذا تَعَشّى فيُفَرِّقُهُم على أصحابهِ ، وتَتَعشّى طائفةٌ مِنهُم مَع رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله ، حتّى جاءَ اللّهُ تعالى بالغِنى . ^۳

۲۱۴۶.مكارم الأخلاق عن أبيذرّ :كانَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَجلِسُ بَينَ ظَهْرانَي أصحابِهِ ، فيَجيءُ الغَريبُ فلا يَدري أيُّهُم هُو حتّى يَسألَ ، فطَلَبْنا إلَى النَّبيِّ صلى الله عليه و آله أن يَجعَلَ مَجلِسا يَعرِفُهُ الغَريبُ إذا أتاهُ ، فَبنَينا لَهُ دُكّانا مِن طِينٍ ، وكانَ يَجلِسُ علَيهِ ونَجلِسُ بجانِبَيهِ . ^۴

۲۱۴۷.مكارم الأخلاق عن ابن مسعود :أتَى النَّبيَّ صلى الله عليه و آله رجُلٌ يُكَلِّمُهُ فأرعَدَ ، فقالَ : هَوِّنْ علَيكَ فلَستُ بمَلِكٍ ! ^۵