۲۰۵۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :پنج چيز به من داده شده كه به هيچ يك از پيامبران پيش از من ، داده نشده است . [يكى از آن پنج چيز ، اين است كه] من به سوى سياه و سفيد و سرخ فرستاده شده ام .
ب ـ پيام او به نجاشى
۲۰۵۴.الطبقات الكبرى :هنگامى كه پيامبر خدا در ذى حجّه سال ششم ، از صلح حديبيّه باز گشت ، سفيرانى نزد پادشاهان فرستاد و براى ايشان ، نامه نوشت و به اسلام دعوتشان كرد . به ايشان گفته شد : اى پيامبر خدا! پادشاهان ، نامه بدون مُهر را نمى خوانند .
پس ، پيامبر خدا ، همان روز ، يك انگشتر نقره اى با نگين نقره اى تهيّه كرد كه نقش آن ، سه كلمه «محمّد رسول اللّه » بود و نامه ها را با آن مُهر زد .
شش سفير در يك روز [از مدينه ]بيرون رفتند و اين در ماه محرّم سال هفتم بود . هر يك از آن فرستادگان به زبان همان مردمى سخن مى گفتند كه پيامبر خدا او را به سوى ايشان فرستاد .
نخستين سفيرى كه پيامبر خدا اعزام كرد ، عمرو بن اُميّه ضَمرى بود كه او را با دو نامه نزد نجاشى روانه كرد . در يكى از آن دو نامه ، نجاشى را به اسلام دعوت كرده و برايش آياتى از قرآن نوشته بود . نجاشى ، نامه پيامبر خدا را گرفت و بر ديدگان خود نهاد و براى ابراز تواضع ، از تخت فرود آمد و روى زمين نشست و اسلام آورد و شهادتين بر زبان راند و گفت : اگر مى توانستم به حضورش بيايم ، حتما مى آمدم .
آن گاه نامه اى حاكى از اجابت حق و تصديق و اسلام آوردن خود به دست جعفر بن ابى طالب و سر فرود آوردن در برابر خداوند پروردگار جهانيان ، به پيامبر خدا نوشت .
در نامه دوم ، پيامبر خدا به نجاشى فرموده بود تا اُمّ حبيبه ، دختر ابو سفيان بن حرب را به عقد ايشان در آورد . اُمّ حبيبه همراه شوهر خود ، عبيد اللّه بن جَحشِ اسدى ، به حبشه مهاجرت كرده بود و عبيد اللّه در حبشه مسيحى شد و همان جا در گذشت . پيامبر خدا ، همچنين در نامه به نجاشى فرموده بود تا وسيله بازگشت اصحابش را كه در حبشه بودند ، فراهم سازد و آنان را روانه كند .
نجاشى ، طبق دستور ، اُمّ حبيبه ، دختر ابو سفيان را به عقد ازدواج پيامبر خدا در آورد و چهار صد دينار مهريه برايش تعيين كرد و وسايل بازگشت ياران پيامبر صلى الله عليه و آله را نيز مهيّا نمود و آنان را به وسيله دو كشتى همراه عمرو بن اُميّه ضَمرى روانه كرد .
آن گاه ، جعبه اى از عاج خواست و هر دو نامه پيامبر خدا را در آن نهاد و گفت : تا زمانى كه اين دو نامه در حبشه باشد ، اين كشور ، همواره در خير و بركت خواهد بود .
