43
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سوّم

قرآن

«فرمان روايىِ آسمان ها و زمين ، از آنِ اوست . زنده مى كند و مى ميراند، و او بر هر چيزى تواناست» .

«آيا از [ حالِ ] آن كس كه چون خدا به او پادشاهى داده بود [ و بدان مى نازيد و ] با ابراهيم درباره پروردگارش محاجّه [ مى] كرد، خبر نيافتى؟ آن گاه كه ابراهيم گفت: «پروردگار من ، همان كسى است كه زنده مى كند و مى ميرانَد» . گفت: «من [ هم ] زنده مى كنم و [ هم ] مى ميرانم» . ابراهيم گفت: «خدا [ ىِ من ] ، خورشيد را از خاور برمى آورَد، تو آن را از باختر
برآور» . پس آن كس كه كفر ورزيده بود ، مبهوت ماند. و خداوند ، قوم ستمكار را هدايت نمى كند. يا چون آن كس كه به شهرى كه بام هايش يكسر فرو ريخته بود، عبور كرد [ و با خود مى] گفت: «چگونه خداوند، [ اهلِ ] اين [ ويرانكده ] را پس از مرگشان زنده مى كند؟» . پس خداوند، او را [ به مدّت ]صد سال ميرانْد. آن گاه او را برانگيخت [ و به او ] گفت: «چه قدر درنگ كردى؟» گفت: «يك روز يا پاره اى از روز را درنگ كردم» . گفت: «[ نه ] بلكه صد سال درنگ كردى . به خوراك و نوشيدنىِ خود بنگر [ كه طعم و رنگِ آن ] تغيير نكرده است، و به درازگوش خود نگاه كن [ كه چگونه متلاشى شده است. اين ماجرا براى آن است كه هم به تو پاسخ گوييم ] و هم تو را [ در مورد معاد ]نشانه اى براى مردم قرار دهيم. و به [ اين ] استخوان ها بنگر كه چگونه آنها را برداشته ، به هم پيوند مى دهيم ، سپس گوشت بر آن مى پوشانيم» . پس هنگامى كه [ چگونگىِ زنده ساختن مُرده ]براى او آشكار شد، گفت: «[ اكنون ]مى دانم كه خداوند بر هر چيزى تواناست». و [ ياد كن ] آن گاه كه ابراهيم گفت: «پروردگارا! به من نشان ده چگونه مُردگان را زنده مى كنى؟» . فرمود: «مگر ايمان نياورده اى؟» . گفت: «چرا ؛ ولى تا دلم آرامش يابد». فرمود: «پس چهار پرنده برگير و آنها را پيش خود، ريز ريز گردان . سپس بر هر كوهى پاره اى از آنها را قرار ده . آن گاه آنها را فرا خوان، شتابان به سوى تو مى آيند ؛ و بدان كه خداوند ، توانا و حكيم است»» .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سوّم
42

الكتاب

« لَهُ مُلْكُ السَّمَـوَ تِ وَ الْأَرْضِ يُحْيى وَ يُمِيتُ وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَىْ ءٍ قَدِيرٌ » . ۱

« أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِى حَآجَّ إِبْرَ هِيمَ فِى رَبِّهِ أَنْ ءَاتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَ هِيمُ رَبِّىَ الَّذِى يُحْيى وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيى وَ أُمِيتُ قَالَ إِبْرَ هِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِى بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِى كَفَرَ وَاللَّهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظَّــلِمِينَ * أَوْ كَالَّذِى مَرَّ عَلَى قَرْيَةٍ وَهِىَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّى يُحْيى هَـذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا فَأَمَاتَهُ اللَّهُ مِاْئَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِاْئَةَ عَامٍ فَانظُرْ إِلَى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ وَانظُرْ إِلَى حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ ءَايَةً لِّلنَّاسِ وَانظُرْ إِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَىْ ءٍ قَدِيرٌ * وَإِذْ قَالَ إِبْرَ هِيمُ رَبِّ أَرِنِى كَيْفَ تُحْىِ الْمَوْتَى قَالَ أَوَ لَمْ تُؤْمِن قَالَ بَلَى وَلَـكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِى قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ » . ۲

1.الحديد : ۲.

2.البقرة : ۲۵۸ ـ ۲۶۰.

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سوّم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 7518
صفحه از 643
پرینت  ارسال به