۱۹۱۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :نشانه دوستى خدا ، دوست داشتن ياد خداست و نشانه دشمنى با خدا ، دشمنى با ياد خداست .
۱۹۱۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعاى «جوشن كبير» ـ: اى همدمِ ياد كنندگانت !
۱۹۱۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعاى «جوشن كبير» ـ: اى همدمِ كسى كه همدمى ندارد!
۶ / ۴
پرهيز از دنيا
۱۹۱۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر گاه خدا ، بنده اى را دوست بدارد ، او را از دنيا مى پرهيزانَد ، همان گونه كه يكى از شما بيمار خود را از آب مى پرهيزانَد .
۱۹۱۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند ، دنيا را هم به كسى مى دهد كه دوست دارد و هم به كسى كه دوست ندارد ؛ امّا دين را جز به كسى كه دوست دارد ، نمى دهد . پس هر كه خداوند به وى دين داده ، دوستش داشته است .
۶ / ۵
مبتلا شدن به بلاى بزرگ
۱۹۱۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر گاه خداوند عز و جل بنده اى را دوست بدارد ، او را به گرفتارى و مصيبتى بزرگ ، مبتلا مى كند . پس اگر آن بنده راضى گشت ، بهره اش نزد خداوند ، رضايت است و اگر ناخشنود گشت ، بهره اش نزد خداوند ، ناخشنودى است .
۱۹۲۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :بزرگىِ پاداش ، همراه بزرگىِ بلاست . خداوند ، هر گاه مردمى را دوست بدارد ، مبتلايشان مى كند . پس هر كه خشنود گشت ، بهره اش خشنودى است و هر كه ناخشنود گشت ، بهره اش ناخشنودى است .
