۱۸۸۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند ، هزينه كردن را دوست مى دارد و ناخنْ خشكى را دشمن مى دارد .
۱۸۸۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند عز و جل كسى را كه پس از سيرى باز هم مى خورد ، كسى را كه از فرمانبرى پروردگارش غفلت مى كند ، آن كه سنّت پيامبرش را رها مى كند ، آن كه به پيمانش وفادار نيست ، آن كه با خاندان پيامبرش دشمنى مى ورزد ، و آن كه همسايگانش را مى آزارد ، دشمن مى دارد .
۱۸۸۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند ، سه چيز را دشمن مى دارد : پرگويى ، پرخوابى ، و پُرخورى .
۱۸۸۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خنده ، دو گونه است : . . . امّا خنده اى كه خداوند متعال از آن به خشم مى آيد ، آن است كه فرد ، سخن ناروا و باطلى مى گويد تا بخندد يا بخندانَد و به موجب آن ، تا مسافت هفتاد سال راه در دوزخ ، سقوط مى كند .
۱۸۸۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند ، تباه كردن مال ، پرسش بسيار و قيل و قال را دوست ندارد .
۱۸۸۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند ، سه چيز را از [كارهاى] شما ناخوش مى دارد : [پرداختن به كار] لغو به هنگام قرائت قرآن ، با صداى بلند (فرياد) دعا كردن ، و دست به پهلو زدن ۱ در نماز .
۱۸۹۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ناخوش ترينِ سخنان در نزد خداوند عز و جل ، آن است كه كسى به ديگرى بگويد : «از خدا بترس!» و آن شخص پاسخ دهد : «تو خودت را بپاى!» [و پندش را گوش نكند] .
۱۸۹۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خوردن از سرِ سيرى ، خوابِ بى شب زنده دارى ، خنده بى [موجب] شگفتى ، ناله بلند به هنگام مصيبت ، و بانگ ناى در نعمت (شادمانى) ، نزد خدا سخت ناپسند است .
۱۸۹۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خدا ، نوعى از غيرت را دوست دارد و نوعى را دشمن . غيرتى كه خدا دوست دارد ، غيرت در امور شُبهه ناك است ، و آن [غيرتى] كه دشمنش مى دارد ، غيرت بدون شبهه است .
و نوعى از تكبّر و خود گرفتن را نيز خدا دشمن مى دارد و نوعى ديگر از آن را دوست مى دارد : آن تكبّرى كه خدا دوست مى دارد ، آن است كه كسى به هنگام جنگ ، خود را به تكبّر بزند ، و نيز تكبّر هنگام صدقه دادن . ۲ و آن تكبّرى كه خدا دشمن مى دارد ، تكبّر در [راهِ] سركشى است .
