قرآن
«بگو: «بار خدايا! تويى كه فرمان فرمايى . هر آن كس را كه بخواهى، فرمان روايى مى بخشى ، و از هر كه بخواهى، فرمان روايى را باز مى ستانى ، و هر كه را بخواهى، عزّت مى بخشى ، و هر كه را خواهى، خوار مى گردانى . همه خوبى ها به دست توست و تو بر هر چيزى توانايى»» .
«و يهودان و ترسايان گفتند: «ما پسران خدا و دوستان او هستيم». بگو: «پس چرا شما را به [ كيفر ]گناهانتان عذاب مى كند؟ [نه، ]بلكه شما [ هم ]بشريد ، از جمله كسانى كه آفريده است. هر كه را بخواهد ، مى آمرزد و هر كه را بخواهد ، عذاب مى كند ؛ و فرمان روايى آسمان ها و زمين و آنچه ميان آن دو است ، از آنِ خداست ؛ و بازگشت [ همه ]به سوى اوست» .
«فرمان روايىِ آسمان ها و زمين و آنچه در آنهاست ، از آنِ خداست ؛ و او بر هر چيزى تواناست» .
«همان كس كه فرمان روايى آسمان ها و زمين ، از آنِ اوست، و فرزندى اختيار نكرده و براى او شريكى در فرمان روايى نبوده است ؛ و هر چيزى را آفريده و بدان گونه كه درخورِ آن بوده ، اندازه گيرى كرده است» .
«شب را به روز درمى آورد و روز را به شب درمى آورد، و آفتاب و ماه را تسخير كرده است [ كه ]هر يك تا هنگامى معيّن ، روان اند . اين است خدا ، پروردگار شما . فرمان روايى ، از آنِ اوست. و بجز او كسانى را كه مى خوانيد، مالك پوست هسته خرمايى [ هم ] نيستند » .
«اوست خدايى كه جز او معبودى نيست؛ همان فرمان رواى پاك سلامت[ بخش، و ] ايمنى بخش [ كه ]نگهبان، شكست ناپذير، درهم كوبنده [ و ]متكبّر [ است ] . پاك است خدا از آنچه [ با او ]شريك مى گردانند» .
