173
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سوّم

۳ / ۳

نكوهش معتقدان به جبر

۱۵۲۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كه خدا را به آفريده اش تشبيه نمايد ، او را [به درستى ]نشناخته است ، و هر كه گناهان بندگان را به خدا نسبت دهد ، او را عادل ندانسته است .

۱۵۲۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :پنج گروه اند كه آتش جهنّمشان خاموش نمى گردد و بدن هايشان نابود نمى شود : كسى كه شرك ورزد ؛ كسى كه پدر و مادرش را بيازارد ؛ كسى كه درباره برادرش نزد پادشاه ، بدگويى كند و [به خاطر آن ، ]پادشاه او را بكُشد ؛ كسى كه به ناحق [و نه براى قصاص ،] كسى را بكشد ؛ و كسى كه گناه كند و بار گناهش را بر دوش خداوند عز و جل بيندازد .

۱۵۲۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :در آخر زمان ، مردمانى خواهند بود كه گناه مى كنند و مى گويند كه : همانا خداى متعال ، آن را بر آنان مقدّر نموده است . منكِر آنان ، مانند كسى است كه در راه خدا شمشير مى كشد .

۱۵۳۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :پس از موسى عليه السلام جبرگرايان با خاندان نبوّت به جنگ پرداختند و بر آنان چيره گشتند و زمانى طولانى ، آنها را كُشتند . سپس خداوند ، جوانانى را فرستاد و آنان به سرزمين پدرانشان هجرت نمودند و با آنها جنگيدند و آنها را كشتند . ۱

1.در بحار الأنوار به جاى «غبر آبائهم .. .» آمده است : «غير آبائهم فقاتلتهم فقتلوه ؛ آنان به جانب غير پروردگارشان كوچيدند و با آنها جنگيدند و آنها را كشتند . ظاهراً ضمير مفعولى قتلوه ، «هم» باشد .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سوّم
172

۳ / ۳

ذَمُّ القائِلينَ بِالجَبرِ

۱۵۲۷.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :ما عَرَفَ اللّهَ مَن شَبَّهَهُ بِخَلقِهِ ولا وَصَفَهُ بِالعَدلِ مَن نَسَبَ إلَيهِ ذُنوبَ عِبادِهِ . ۱

۱۵۲۸.عنه صلى الله عليه و آله :خَمسَةٌ لا تَطفَأُ نيرانُهُم ولا تَموتُ أبدانُهُم : رَجُلٌ أشرَكَ ، ورَجُلٌ عَقَّ ۲ والِدَيهِ ، ورَجُلٌ سَعى بِأَخيهِ إلَى السُّلطانِ فَقَتَلَهُ ، ورَجُلٌ قَتَلَ نَفسا بِغَيرِ نَفسٍ ، ورَجُلٌ أذنَبَ وحَمَلَ ذَنبَهُ عَلَى اللّهِ عز و جل . ۳

۱۵۲۹.عنه صلى الله عليه و آله :يَكونُ في آخِرِ الزَّمانِ قَومٌ يَعمَلونَ المَعاصِيَ ، ويَقولونَ : إنَّ اللّهَ تَعالى قَد قَدَّرَها عَلَيهِم ، الرّادُّ عَلَيهِم كَالشّاهِرِ سَيفَهُ في سَبيلِ اللّهِ . ۴

۱۵۳۰.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ أهلَ الجَبرِيَّةِ مِن بَعدِ موسى قاتَلوا أهلَ النُّبُوَّةِ فَظَهَروا عَلَيهِم فَقَتَلوهُم زَمانا طَويلاً ، ثُمَّ إنَّ اللّهَ بَعَثَ فِتيَةً فَهاجَروا إلى غَبَرِ ۵ آبائِهِم فَقاتَلَهُم ۶ فَقَتَلوهُم . ۷

1.التوحيد : ص ۴۷ ح ۱۰ عن محمّد بن زياد ومحمّد بن سيّار عن الإمام العسكري عن آبائه عليهم السلام ، بحار الأنوار : ج ۳ ص ۲۹۷ ح ۲۳ .

2.عَقّ والِدَه : إذا آذاه وعصاه وخرج عليه (النهاية : ج ۳ ص ۲۷۷ «عقق») .

3.كنز الفوائد : ج ۲ ص ۴۷ عن أيّوب بن نوح عن الإمام الرضا عن آبائه عليهم السلام ، بحار الأنوار : ج ۵ ص ۶۰ ح ۱۱۲ .

4.الطرائف : ج ۲ ص ۳۴۴ عن جابر بن عبد اللّه ، بحار الأنوار : ج ۵ ص ۴۷ ح ۷۵ .

5.الغَبَرُ : التُّراب (القاموس المحيط : ج ۲ ص ۹۹ «غبر») . أي هاجروا إلى ديار آبائهم .

6.في بحار الأنوار : «فقاتَلَتْهُم» .

7.رجال الكشّي : ج ۱ ص ۱۰۸ الرقم ۵۰ عن أبي ذرّ ، بحار الأنوار : ج ۲۲ ص ۴۰۷ ح ۲۴ .

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سوّم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 7323
صفحه از 643
پرینت  ارسال به