فصل يكم : قرآن
۱ / ۱
تشويق به تمسّك به قرآن
قرآن
«و به راستى، به تو سبعُ المثانى (سوره فاتحه) و قرآن بزرگ را عطا كرديم» .
«و قطعاً قرآن را براى پندآموزى آسان كرده ايم . پس آيا پندگيرنده اى هست؟» .
«و [ حال آن كه ]پيش از آن، كتاب موسى، راهبر و [ مايه ]رحمتى بود؛ و اين [ قرآن ] ، كتابى است به زبان عربى كه تصديق كننده[ ى آن ]است، تا كسانى را كه ستم كرده اند ، هشدار دهد ، و براى نيكوكاران مژده اى باشد» .
«آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و شاهدى از [ خويشان ] او، پيرو آن است، و پيش از وى [ نيز ] كتاب موسى ، راهبر و مايه رحمت بوده است [ ، دروغ مى بافد ]؟ آنان [كه در جستجوى حقيقت اند] ، به آن مى گروند، و هر كس از گروه هاى [ مخالف ] به آن كفر ورزد ، آتش ، وعده گاه اوست. پس در آن ترديد مكن ، كه آن حقّ است [ و ]از جانب پروردگارت [ آمده است ] ؛ ولى بيشتر مردم باور نمى كنند» .
حديث
۲۲۴۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ وقتى به ايشان گفته شد : به زودى امّت تو گرفتار فتنه خواهند شد . راه خلاص از آن چيست؟ ـ: كتاب گرامى خدا ، همان كه باطل ، نه از پيش و نه از پس ، بدو راه نيابد ، فرود آمده از سوى فرزانه اى ستوده است . هر كه علم را جز در قرآن بجويد ، خداوند ، گم راهش مى كند .
