۶ / ۲
شفاعت پيامبر صلى الله عليه و آله
قرآن
«و پاسى از شب را زنده بدار، تا براى تو [ به منزله ]نافله اى باشد، اميد كه پروردگارت تو را به مقامى ستوده برساند» .
«و قطعاً آخرت براى تو از دنيا نيكوتر خواهد بود. و به زودى پروردگارت تو را [آن قدر ]عطا خواهد داد، تا خشنود گردى» .
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! از خدا پروا كنيد و به او [ توسّل و ] تقرّب جوييد و در راهش جهاد كنيد، باشد كه رستگار شويد» .
حديث
۲۸۱۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :در روز قيامت ، مردم گروه گروه مى شوند و هر امّتى در پىِ پيامبر خود به راه مى افتد و مى گويند : «فلانى! شفاعت كن ؛ فلانى! شفاعت كن» ، تا آن كه نوبت شفاعت به محمّد مى رسد . و در اين روز است كه خداوند ، او را به مقامى ستوده مى رساند .
۲۸۲۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :زمانى كه به مقام ستوده برسم ، براى مرتكبان گناهان كبيره امّت خود ، شفاعت مى كنم و خداوند ، شفاعت من را درباره آنها مى پذيرد . به خدا سوگند ، براى كسانى كه فرزندان مرا بيازارند ، شفاعت نخواهم كرد .
۲۸۲۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر گاه به مقام ستوده برسم ، براى پدر و مادر و عمويم و برادرى كه در جاهليت داشته ام ، شفاعت مى كنم .
۲۸۲۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :«وسيله» ، درجه اى است نزد خداوند كه درجه اى بالاتر از آن نيست . پس ، از خدا بخواهيد كه به من «وسيله» عطا كند .
