۲۷۱۲.الجعفريّات :پيامبر خدا فرمود : «[فاصله زمانى ميان] برانگيخته شدن من و قيامت، مانند اين دو است» و انگشت نشانه و ميانه خود را نشان داد . سپس فرمود : «سوگند به آن كه جانم در دست اوست، من، زمان قيامت را در ميان دو شانه خود مى يابم!».
۲۷۱۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :[فاصله زمانى ميان] برانگيخته شدن من و قيامت، مانند اين و اين است. گويى نزديك بود بر من پيشى گيرد.
۲۷۱۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :من برانگيخته شدم و [فاصله بعثت من و] قيامت، مانند دو اسب مسابقه است كه يكى از ديگرى فقط گوشش جلوتر باشد. نزديك بود قيامت از من به سوى شما پيشى گيرد.
۲۷۱۵.امام باقر عليه السلامـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: پيامبر خدا ، هر گاه سخنرانى مى خواند، در سخنرانى خود، جمله «امّا بعد» را مى فرمود و چون از زمان قيامت سخن به ميان مى آورد، صدايش اوج مى گرفت و گونه هايش سرخ مى گشت. سپس مى فرمود: «قيامت، صبح يا شب به سراغ شما مى آيد» .
آن گاه ، دو انگشت خود را نشان مى داد و مى فرمود: «[فاصله زمانى ميان] برانگيخته شدن من و قيامت، به اندازه فاصله اين دو انگشت است».
۴ / ۳
نشانه هاى فرا رسيدن قيامت
قرآن
«آيا [ كافران ] جز اين انتظار مى برند كه قيامت ، به ناگاه بر آنان فرا رسد؟ و علامات آن، اينك پديد آمده است. پس اگر [ قيامت ] بر آنان دررسد، ديگر كجا جاى اندرزشان است؟».
«پس در انتظار روزى باش كه آسمان ، دودى نمايان برمى آورد كه مردم را فرو مى گيرد. اين است عذاب پُردرد» .
«و چون قول [ عذاب ] بر ايشان واجب گردد، جنبنده اى را از زمين براى آنان بيرون مى آوريم كه با ايشان سخن گويد كه: مردم [ چنان كه بايد ] به نشانه هاى ما يقين نداشتند» .