۲۳۸۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :اگر حديثى را براى مردم بگويى كه فهمشان به آن نرسد ، بى گمان ، برخى از آنها را گرفتار فتنه (گم راهى) خواهى كرد .

۲۳۹۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس حديثى نقل كند كه تفسيرش را نه خودش بفهمد و نه شنونده ، آن حديث ، مايه گم راهى گوينده و شنونده است .

۲۳۹۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر گاه با مردم درباره پروردگارشان سخن گفتيد ، چيزى نگوييد كه آنان را به وحشت اندازد و پذيرفتنش برايشان سنگين باشد .

۲۳۸۹.عنه صلى الله عليه و آله :ما أنتَ مُحَدِّثٌ حَديثا لا تَبْلُغُهُ عُقولُهُم إلّا كانَ على بَعْضِهِم فِتْنَةً . ^۱

۲۳۹۰.عنه صلى الله عليه و آله :مَن حَدّثَ بحَديثٍ لا يَعْلَمُ تَفسيرَهُ ـ لا هُو ولا الّذي حَدّثَهُ ـ إلّا كأنَّما هُو فِتنَةٌ علَيهِ وعلى الّذي حَدّثَهُ . ^۲

۲۳۹۱.عنه صلى الله عليه و آله :إذا حَدَّثْتُمُ النّاسَ عن ربّهِمِ فلا تُحَدِّثوهُم بما يُفْزِعُهُم ويَشُقُّ علَيهِم . ^۳