۳۱۷۱.فضائل الصحابة ، ابن حنبلـ به نقل از شدّاد بن عبد اللّه ـ: درباره واثلة بن اَسقَع شنيدم كه وقتى سر حسين بن على عليهماالسلام را آوردند و مردى از اهالى شام، او را ديد، واثله خشمگين شد و گفت: به خدا سوگند، من همواره على، حسن، حسين و فاطمه را پس از شنيدن سخنانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در حقّ ايشان در خانه اُمّ سلمه گفت، دوست مى دارم.
واثله گفت: روزى در خانه امّ سلمه، خدمت پيامبر خدا رسيدم. در اين هنگام، حسن عليه السلام رسيد و پيامبر صلى الله عليه و آله او را بر زانوى راستش نشاند و بوسيد. سپس حسين عليه السلام آمد و پيامبر صلى الله عليه و آله او را بر زانوى چپش نشاند و او را نيز بوسيد. در پىِ آنها فاطمه عليهاالسلامآمد و پيامبر صلى الله عليه و آله او را در برابر خود نشاند. پيامبر صلى الله عليه و آله پس از آن، على عليه السلام را خواند. على نيز آمد و پيامبر صلى الله عليه و آله كسايى خيبرى بر آنها افكند ـ گويى هم اينك آن را مى بينم ـ و سپس فرمود: « «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [ پيامبر ] بزُدايد و شما را پاك و پاكيزه گرداند» » .
من به واثله گفتم: «آلودگى» [كه در آيه آمده] چيست؟
گفت: ترديد در وجود خداوند عز و جل .

۳۱۷۲.مسند أبى يعلىـ به نقل از واثلة بن اَسقَع ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله على عليه السلام را در سمت راست و فاطمه عليهاالسلام را در سمت چپ و حسن و حسين عليهماالسلام را در برابر خود نشاند و جامه اى بر آنها پوشاند و گفت: «بار خدايا! اينان، اهل بيت من هستند و اهل بيت من ، به سوى تو آمده اند، نه به سوى آتش».

۳۱۷۳.المناقب ، خوارزمىـ به نقل از واثلة بن اَسقَع ـ: هنگامى كه پيامبر خدا على، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام را زير جامه خود گِرد آورد، گفت: «بار خدايا! درود و رحمت و آمرزش و خشنودى خود را بر ابراهيم و خاندان ابراهيم قرار دادى. بار خدايا! اينان، از من اند و من از اينان هستم. پس درود و رحمت و آمرزش و خشنودى خود را بر من و ايشان قرار ده».

۳۱۷۱.فضائل الصحابة لابن حنبل عن شَدّاد بن عَبدِ اللّهِ :سَمِعتُ واثِلَةَ بنَ الأَسقَعِ ، وقَد جيءَ بِرَأسِ الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ ، قالَ : فَلَقِيَهُ رَجُلٌ مِن أهلِ الشّامِ ، فَغَضِبَ واثِلَةُ وقالَ : واللّهِ ، لا أزالُ اُحِبُّ عَلِيًّا وحَسَنًا وحُسَينًا وفاطِمَةَ أبَدًا بَعدَ إذ سَمِعتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله ، وهُوَ في مَنزِلِ اُمِّ سَلَمَةَ ، يَقولُ فيهِم ما قالَ .
قالَ واثِلَةُ : رَأَيتُني ذاتَ يَومٍ وقَد جِئتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله وهُوَ في مَنزِلِ اُمِّ سَلَمَةَ، وجاءَ الحَسَنُ فَأَجلَسَهُ عَلى فَخِذِهِ الـيُمنى وقَبَّلَهُ ، وجاءَ الحُسَينُ فَأَجلَسَهُ عَلى فَخِذِهِ اليُسرى وقَبَّلَهُ ، ثُمَّ جاءَت فاطِمَةُ فَأَجلَسَها بَينَ يَدَيهِ ، ثُمَّ دَعا بِعَلِيٍّ فَجاءَ ، ثُمَّ أغدَفَ عَلَيهِم كِساءً خَيبَرِيًّا ـ كَأَنّي أنظُرُ إلَيهِ ـ ثُمَّ قالَ : «إنَّما يُريدُ اللّهُ لِيُذهِبَ عَنكُمُ الرِّجسَ أهلَ البَيتِ ويُطَهِّرَكُم تَطهيرًا» ، فَقُلتُ لِواثِلَةَ : مَا الرِّجسُ ؟ قالَ : الشَّكُّ فِي اللّهِ عز و جل . ^۱

۳۱۷۲.مسند أبي يعلى عَن واثِلَةَ بنِ الأَسقَعِ :أقعَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله عَلِيًّا عَن يَمينِهِ وفاطِمَةَ عَن يَسارِهِ وحَسَنًا وحُسَينًا بَينَ يَدَيهِ ، وغَطّى عَلَيهِم بِثَوبٍ وقالَ : اللّهُمَّ هؤُلاءِ أهلُ بَيتي ، وأهلُ بَيتي أتَوا إلَيكَ لا إلَى النّارِ . ^۲

۳۱۷۳.المناقب للخوارزمي عَن واثِلَةَ بنِ الأَسقَعِ :لَمّا جَمَعَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله عَلِيًّا وفاطِمَةَ والحَسَنَ والحُسَينَ عليهم السلام تَحتَ ثَوبِهِ قالَ : اللّهُمَّ قَد جَعَلتَ صَلَواتِكَ ورَحمَتَكَ ومَغفِرَتَكَ ورِضوانَكَ عَلى إبراهيمَ وآلِ إبراهيمَ ، اللّهُمَّ إنَّهُم مِنّي وأنَا مِنهُم ، فَاجعَل صَلَواتِكَ ورَحمَتَكَ ومَغفِرَتَكَ ورِضوانَكَ عَلَيَّ وعَلَيهِم . ^۳