347
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد پنجم

«گفتند: اى لوط! اگر دست برندارى ، قطعاً از اخراج شدگان خواهى بود. گفت : «به راستى ، من دشمن كردار شمايم. پروردگارا! مرا و كسانِ مرا از آنچه انجام مى دهند ، رهايى بخش». پس او و كسانش ، همگى را ، رهانيديم ، جز پيرزنى كه از باقى ماندگان [ در خاكستر آتش ] بود. سپس ديگران را سخت هلاك كرديم. و بر [ سر ] آنان بارانى [ از آتش گوگرد ] فرو ريختيم. و چه بد بود باران بيم داده شدگان! قطعاً در اين [ عقوبت ] ، عبرتى است، و[ لى ] بيشترشان ايمان آورنده نبودند » .

«پس فرعون مأموران جمع آورى [ خود را ] به شهرها فرستاد [ و گفت: ] اينها عدّه اى ناچيزند. و راستى آنها ما را بر سر خشم آورده اند، و[ لى ] ما همگى به حال آماده باش در آمده ايم. سرانجام، ما آنان را از باغستان ها و چشمه سارها و گنجينه ها و جايگاه هاى پرناز و نعمت بيرون كرديم. [ اراده ما ] چنين بود، و آن [ نعمت ها ] را به فرزندان اسرائيل ميراث داديم. پس هنگام بر آمدن آفتاب، آنها را تعقيب كردند. چون دو گروه، همديگر را ديدند، ياران موسى گفتند: ما قطعاً گرفتار خواهيم شد. گفت: چنين نيست ؛ زيرا پروردگارم با من است و به زودى ، مرا راهنمايى خواهد كرد. پس به موسى وحى كرديم: «با عصاى خود بر اين دريا بزن» ، تا از هم شكافت و هر پاره اى همچون كوهى سترگ بود. و ديگران را بدان جا نزديك گردانيديم. و موسى و همه كسانى را كه همراه او بودند ، نجات داديم . آن گاه ديگران را غرق كرديم. مسلّماً در اين [ واقعه ] عبرتى بود، و[ لى ] بيشترشان ايمان آورنده نبودند» .

«پس چرا از نسل هاى پيش از شما خردمندانى نبودند كه [ مردم را ] از فساد در زمين ، باز دارند ، جز اندكى از كسانى كه از ميان آنان نجاتشان داديم ؟ و كسانى كه ستم كردند ، به دنبال ناز و نعمتى كه در آن بودند ، رفتند و آنان بزهكار بودند» .

حديث

۳۶۰۷.تفسير العيّاشىـ به نقل از اَنَس بن مالك ـ: پيامبر خدا مى فرمود : «امّت موسى عليه السلام به هفتاد و يك ملّت (فرقه) پراكنده شدند كه هفتاد ملّت آن ، در آتش اند و يكى در بهشت است . امّت عيسى عليه السلام هفتاد و دو فرقه شدند كه هفتاد و يك فرقه در آتش اند و يكى در بهشت است و امّت من ، يك فرقه از آنها بيشتر دارد كه يكى در بهشت است و هفتاد و دو فرقه ديگر در آتش اند» .
گفتند : آنان كيستند ، اى پيامبر خدا؟
فرمود : «گروه ها ، گروه ها!» .
يعقوب بن زيد مى گويد : على بن ابى طالب عليه السلام هر گاه اين حديث را از پيامبر خدا بازگو مى كرد ، در آن ، اين آيه قرآن را مى خواند : «و اگر اهل كتاب ايمان آورده وپرهيزگارى كرده بودند، قطعاً گناهانشان را مى زدوديم» تا آن جا كه فرمود: «وبسيارى از ايشان ، بد رفتار مى كنند» . و همچنين ، اين آيه را تلاوت مى كرد : «و از ميان كسانى كه آفريده ايم، گروهى هستند كه به حق ، هدايت مى كنند و به حق ، داورى مى نمايند» . [مى فرمود :] «مقصود ، امّت محمّد صلى الله عليه و آله است» .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد پنجم
346

«قَالُواْ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَــلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ * قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ الْقَالِينَ * رَبِّ نَجِّنِى وَ أَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ * فَنَجَّيْنَـهُ وَ أَهْلَهُ أَجْمَعِينَ * إِلَا عَجُوزًا فِى الْغَـبِرِينَ * ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاخَرِينَ * وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنذَرِينَ * إِنَّ فِى ذَ لِكَ لَأَيَةً وَ مَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ» . ۱

«فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى الْمَدَائِنِ حَـشِرِينَ * إِنَّ هَـؤُلَاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ * وَ إِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ * وَ إِنَّا لَجَمِيعٌ حَـذِرُونَ * فَأَخْرَجْنَـهُم مِّن جَنَّـتٍ وَ عُيُونٍ * وَ كُنُوزٍ وَ مَقَامٍ كَرِيمٍ * كَذَ لِكَ وَ أَوْرَثْنَـهَا بَنِى إِسْرَ ءِيلَ * فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ * فَلَمَّا تَرَ ءَا الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَـبُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ * قَالَ كَلَا إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ * فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ * وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْاخَرِينَ * وَ أَنجَيْنَا مُوسَى وَ مَن مَّعَهُ أَجْمَعِينَ * ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْاخَرِينَ * إِنَّ فِى ذَ لِكَ لَايَةً وَ مَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ» . ۲

«فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ اُوْلُواْ بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِى الْأَرْضِ إِلَا قَلِيلاً مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ وَ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَـلَمُواْ مَا اُتْرِفُواْ فِيهِ وَ كَانُواْ مُجْرِمِينَ» . ۳

الحديث

۳۶۰۷.تفسير العيّاشي عَن أنَسِ بنِ مالِكٍ :كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقولُ : تَفَرَّقَت اُمَّةُ موسى عَلى إحدى وسَبعينَ مِلَّةً (فِرقَةً) ؛ سَبعونَ مِنها فِي النّارِ وواحِدَةٌ فِي الجَنَّةِ ، وتَفَرَّقَت اُمَّةُ عيسى عَلَى اثنَتَينِ وَسَبعينَ فِرقَةً ؛ إحدى وسَبعونَ فِرقَةً فِي النّارِ و واحِدَةٌ فِي الجَنَّةِ، وتَعلو اُمَّتي عَلَى الفِرقَتَينِ جَميعاً بِمِلَّةٍ ؛ واحِدَةٌ فِي الجَنَّةِ وثِنتانِ وسَبعونَ فِي النّارِ . قالوا : مَن هُم يا رَسولَ اللّهِ؟ قالَ : الجَماعاتُ الجَماعاتُ .
قالَ يَعقوبُ بنُ زَيدٍ : كانَ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ إذا حَدَّثَ هذَا الحَديثَ عَن رَسولِ اللّه صلى الله عليه و آله ، تَلا فيهِ قُرآنا : «وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتَـبِ ءَامَنُواْ وَاتَّقَواْ لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّـئاتِهِمْ» ۴ إلى قَولِهِ : «سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ» ، ۵ وتَلا أيضاً : و «وَمِمَّنْ خَلَقْنَا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ» ۶ يَعني اُمَّةَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله . ۷

1.الشعراء : ۱۶۷ ـ ۱۷۴ .

2.الشعراء : ۵۳ ـ ۶۷ .

3.هود : ۱۱۶ .

4.المائدة : ۶۵ .

5.الأعراف : ۱۸۱ .

6.تفسير العيّاشي : ج ۱ ص ۳۳۱ ح ۱۵۱ ، بحار الأنوار : ج ۲۸ ص ۳ ح ۲ ؛ تفسير ابن كثير : ج ۳ ص ۱۴۱ نحوه .

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد پنجم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 5444
صفحه از 564
پرینت  ارسال به