«و چه بسا شهرى كه مهلتش دادم، در حالى كه ستمكار بود . سپس [ گريبان ] آن را گرفتم، و فرجام ، به سوى من است» .
«و البتّه نبايد كسانى كه كافر شده اند ، تصوّر كنند كه اين كه به ايشان مهلت مى دهيم ، براى آنان نيكوست . ما فقط به ايشان مهلت مى دهيم تا بر گناه [ خود ] بيفزايند، و [ آن گاه ] عذابى خفّت آور خواهند داشت» .
«و كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند، به تدريج، از جايى كه نمى دانند ، گريبانشان را خواهيم گرفت. و به آنان مهلت مى دهم، كه تدبير من ، استوار است» .
«و بر آنچه مى گويند ، شكيبا باش و از آنان با دورى گزيدنى خوش ، فاصله بگير. و مرا با تكذيب كنندگانِ توانگر وا گذار و اندكى مهلتشان ده» .
حديث
۳۶۰۵.مسند ابن حنبلـ به نقل از عُقبة بن عامر ـ: پيامبر خدا فرمود : «هر گاه ديدى كه خداوند ، بهره دنيا را به بنده اى عطا مى فرمايد تا به گناهانى كه مى خواهد ، بپردازد ، اين جز پلّه پلّه فرو افتادنش نيست» .
سپس پيامبر خدا اين آيه را تلاوت فرمود : «پس چون آنچه را بِدان پند داده شدند ، فراموش كردند ، درهاى همه چيز را بر آنان گشوديم و چون بدانچه داده شدند ، شادمان گشتند ، ناگهان گرفتيمشان . پس همان دم ، نوميد شدند» .
