۴۸۵۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :مرد در نزد خداوند، جايگاهى دارد كه با هيچ عملى بِدان نمى رسد. پس [خداوند] پيوسته وى را با چيزى كه نمى پسندد، گرفتار مى سازد تا او را به آن جايگاه برساند.

۴۸۵۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :وقتى از جانب خداوند، براى بنده جايگاهى از پيش تعيين شده است كه با عملش بِدان نمى رسد، خداوند، او را در تن يا دارايى يا فرزندش گرفتار مى كند. سپس او را بر آن، شكيبا مى سازد تا وى را به آن جايگاهى كه پيشاپيش برايش مقرّر داشته، برساند.

۴۸۵۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :به هيچ مؤمنى، دردى در سر، يا خارى در تن كه او را بيازارد، يا غير از اين اذيّت ها نمى رسد، مگر اين كه در روز رستاخيز، خداوند، مقام او را درجه اى بالا مى برد، يا با آن، گناهى را از او پاك مى كند.

۴۸۵۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :مؤمن [راستين] نخواهى بود ، مگر اين كه بلا را نعمت، و آسايش را رنج بشمارى؛ زيرا بلاى دنيا در آخرت، نعمت است، و آسايش دنيا در آخرت، رنج است.

۴۸۵۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند عز و جل هر گاه براى گروهى خيرى بخواهد، گرفتارشان مى سازد.

۴۸۵۲.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :إنَّ الرَّجُلَ تَكونُ لَهُ المَنزِلَةُ عِندَ اللّهِ فَما يَبلُغُها بِعَمَلٍ ، فَلا يَزالُ يَبتَليهِ بِما يَكرَهُ حَتّى يُبَلِّغَهُ ذلِكَ . ^۱

۴۸۵۳.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ العَبدَ إذا سَبَقَت لَهُ مِنَ اللّهِ مَنزِلَةٌ لَم يَبلُغها بِعَمَلِهِ ابتَلاهُ اللّهُ في جَسَدِهِ ، أو في مالِهِ ، أو في وَلَدِهِ ، ثُمَّ صَبَّرَهُ عَلى ذلِكَ حَتّى يُبَلِّغَهُ المَنزِلَةَ الَّتي سَبَقَت لَهُ مِنَ اللّهِ تَعالى . ^۲

۴۸۵۴.عنه صلى الله عليه و آله :ما مِن مُؤمِنٍ يُصيبُهُ صُداعٌ في رَأسِهِ أو شَوكَةٌ فَتُؤذيهِ أو ما سِوى ذلِكَ مِنَ الأَذى ، إلّا رَفَعَهُ اللّهُ بِها يَومَ القِيامَةِ دَرَجَةً ، أو كَفَّرَ عَنهُ بِها خَطيئَةً . ^۳

۴۸۵۵.عنه صلى الله عليه و آله :لا تَكونُ مُؤمِنا حَتّى تَعُدَّ البَلاءَ نِعمَةً وَالرَّخاءَ مِحنَةً ؛ لِأَنَّ بَلاءَ الدُّنيا نِعمَةٌ فِي الآخِرَةِ ، ورَخاءَ الدُّنيا مِحنَةٌ فِي الآخِرَةِ . ^۴

۴۸۵۶.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ اللّهَ عز و جل إذا أرادَ بِقَومٍ خَيرا ابتَلاهُم . ^۵