۳۹۷۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هان! دنيا، شيرين و خوش است . پس، اى بسا كسى كه از مال خدا و پيامبر او خود را غرق دنيا مى كند ، امّا در روز قيامت ، او را جز آتش نيست.
۳۹۷۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :دنيا، شيرين و خوش است. پس ، هر كه به چيزى از دنيا از راه حلال دست يابد، خداوند در آن به او بركت مى دهد، و اى بسا تصرّف كننده اى در مال خدا و مال پيامبر او كه در روز قيامت ، برايش آتش است.
۳۹۸۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :دنيا، شيرين و خوش است. خداوند ، شما را در آن جانشين قرار داده است تا ببيند كه چگونه عمل مى كنيد. پس، از دنيا[زدگى] و زن[بارگى ]پروا كنيد.
۳۹۸۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :دنيا، شيرين و خوش است. پس، هر كه در آن تقوا پيشه كند و كار شايسته انجام دهد[ ، رستگار مى گردد]؛ وگرنه ، همانند كسى خواهد بود كه مى خورد و سير نمى شود. پس، دورى مردم [از دنيا و سير شدن از آن ،] چون دورىِ دو ستاره اى است كه يكى از شرق طلوع مى كند و [در همان زمان ، ]ديگرى در مغرب ، غروب مى كند. ۱
۳۹۸۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :من از آزمايش در رفاه ، براى شما بيشتر مى ترسم تا آزمايش در سختى. شما به آزمايش در سختى آزموده شديد و صبر كرديد ؛ امّا دنيا، خوش و شيرين است.
۳۹۸۳.صحيح البخارىـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: پيامبر خدا بر منبر ايستاد و فرمود: «ترس من براى شما بعد از رفتنم ، باز شدنِ درِ بركت هاى زمين به روى شماست».
سپس از ناز و نعمت هاى دنيا ياد كرد و يكى پس از ديگرى ، آنها را برشمرد. مردى برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! آيا خير (مال و ثروت دنيا) ، شر مى آورد؟
پيامبر صلى الله عليه و آله پاسخش را نداد.
گفتيم: «دارد به او وحى مى شود» و مردم ، چنان آرام گرفتند كه گويى پرنده روى سر آنان نشسته است (كوچك ترين تكانى نمى خوردند).
سپس پيامبر صلى الله عليه و آله صورتش را كه خيس عرق شده بود، با دست ، پاك كرد و سه بار فرمود: «كجاست آن پرسنده؟ آيا آن ، خير است؟! خير ، جز خير نمى آورد. علف هايى كه در بهار مى رويند ، [خورنده خويش را] مى كُشند يا تا آستانه كُشته شدن مى برند ، مگر آن حيوانى را كه خاشاك بخورد. چنين حيوانى مى خورَد تا آن كه معده اش پُر مى شود و سپس در آفتاب ، دراز مى كشد و بعد ، ريقى مى زند و ادرارى مى كند و دوباره مى چرد. اين مال و ثروت [دنيا]، دل پذير و شيرين است و براى مسلمانى كه به اندازه حقّ خود از آن برگيرد و آن را در راه خدا و براى يتيمان و مستمندان خرج كند ، نيكو رفيقى است ؛ امّا كسى كه بيش از حقّش از آن برگيرد ، همانند خورنده اى سيرى ناپذير است، و آن مال [كه به ناحق برداشته شده ، ]در روز قيامت ، عليه او گواهى مى دهد».
