۴۳۳۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس فرزند پسرى يافت و از روى علاقه به من و براى تبرّك جستن به نامم ، او را «محمّد» ناميد، او و فرزندش در بهشت خواهند بود.

۴۳۳۸.امام على عليه السلامـ در خطبه اى كه نعمت وجود پيامبر خدا را بيان مى فرمايد ـ: به جايگاه هاى نعمت هاى خدا بر آنان، بنگريد ، آن گاه كه پيامبرى به سويشان فرستاد و با آيين او، پيمان اطاعتشان را استوار ساخت و با دعوت او، اُلفتشان را فراهم آورد و اين كه چگونه نعمت، بال كرامت خود را بر سرِ آنان گشود و جويبارهاى بهره مندى را به سوى آنان ، روان ساخت و آيين، آنان را بر سر سفره بركتش به هم پيوند داد ، تا آن كه غرق در نعمت ها و برخوردار از طراوت زندگى شدند .
كارها ، آنان را در سايه حكومتى مقتدر نشانيد و حالِ ايشان، آنان را در پناه عزّتى چيره، پناه داد و امورشان در قلّه حكومتى استوار ، به آنان روى آورد . پس حكمران بر مردم و پادشاه سرزمين ها شدند .
[ آنان،] مالك امور كسانى شدند كه پيش تر، بر ايشان حكومت مى كردند و احكام را در ميان كسانى اجرا كردند كه پيش تر، آنان در ميان ايشان اجرا مى كردند . كسى قدرت در هم شكستن نيروى آنان را نداشت و هيچ كس ، خيال مبارزه با آنان را در سر نمى پرورانْد . ^۱

۴۳۳۹.امام باقر عليه السلامـ در توصيف پيامبر خدا ـ: بركتى [بزرگ] بود . با كسى سخن نمى گفت، مگر آن كه از ايشان مى پذيرفت.

۴۳۴۰.امام باقر عليه السلامـ در توصيف پيامبر خدا ـ: يادش نيكو و نامش مبارك بود . محمّد صلى الله عليه و آله برگزيده پسنديده، پيامبر و فرستاده درس ناخوانده از سوى خداوند بود .

۴۳۳۷.عنه صلى الله عليه و آله :مَن وُلِدَ لَهُ مَولودٌ ذَكَرٌ فَسَمّاهُ مُحَمَّدا حُبّا لي وتَبَرُّكا بِاسمي كانَ هُوَ ومَولودُهُ فِي الجَنَّةِ . ^۱

۴۳۳۸.الإمام عليّ عليه السلامـ في خُطبَةٍ ذَكَرَ فيهَا النِّعمَةَ بِرَسول اللّهِ صلى الله عليه و آله ـ: اُنظُروا إلى مَواقِعِ نِعَمِ اللّهِ عَلَيهِم حينَ بَعَثَ إلَيهِم رَسولاً ، فَعَقَدَ بِمِلَّتِهِ طاعَتَهُم ، وجَمَعَ عَلى دَعوَتِهِ اُلفَتَهُم ، كَيفَ نَشَرَتِ النِّعمَةُ عَلَيهِم جَناحَ كَرامَتِها ، وأسالَت لَهُم جَداوِلَ نَعيمِها ، وَالتَفَّتِ المِلَّةُ بِهِم في عَوائِدِ بَرَكَتِها ، فَأَصبَحوا في نَعمَتِها غَرِقينَ ، وفي خُضرَةِ عَيشِها فَكِهينَ!
قَد تَرَبَّعَتِ الاُمورُ بِهِم في ظِلِّ سُلطانٍ قاهِرٍ ، وآوَتهُمُ الحالُ إلى كَنَفِ عِزٍّ غالِبٍ ، وتَعَطَّفَتِ الاُمورُ عَلَيهِم في ذُرى مُلكٍ ثابِتٍ ، فَهُم حُكّامٌ عَلَى العالَمينَ ، ومُلوكٌ في أطرافِ الأَرَضينَ .
يَملِكونَ الاُمورَ عَلى مَن كانَ يَملِكُها عَلَيهِم ، ويُمضونَ الأَحكامَ في مَن كانَ يُمضيها فيهِم! لا تُغمَزُ لَهُم قَناةٌ ، ولا تُقرَعُ لَهُم صَفاةٌ! ^۲

۴۳۳۹.الإمام الباقر عليه السلامـ في وَصفِ رَسول اللّهِ صلى الله عليه و آله ـ: كانَ عليه السلام بَرَكَةً ؛ لا يَكادُ يُكَلِّمُ أحَدا إلّا أجابَهُ . ^۳

۴۳۴۰.عنه عليه السلامـ في صِفَةِ رَسول اللّهِ صلى الله عليه و آله ـ: الطَّيِّبُ ذِكرُهُ ، وَالمُبارَكُ اسمُهُ ؛ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه و آله ، المُصطَفَى المُرتَضى ، ورَسولُهُ النَّبِيُ الاُمِّيُّ . ^۴