27
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد ششم

ح ـ دنياطلبى با كار آخرت

۳۹۲۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :بوى بهشت ، از فاصله پانصد سال به مشام مى رسد ؛ امّا كسى كه دنيا را با كار آخرت بطلبد، بوى بهشت را استشمام نمى كند.

۳۹۲۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هركس با كار آخرت، دنيا را بجويد ، چهره[ى انسانى]اش محو مى شود ، ۱ يادش نابود مى گردد و نامش در آتش ثبت مى شود.

۳۹۲۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هركس با كار آخرت در پىِ دنيا باشد ، او را در آخرت ، بهره اى نباشد.

۳۹۲۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :دو آزمندند كه سير نمى شوند: طالب دنيا و طالب علم. پس هر كه از دنيا به آنچه خداوند برايش روا شمرده است ، بسنده كند ، به سلامت مى مانَد و هركه آن را از غير حلالش به دست آورد ، نابود مى شود، مگر آن كه توبه كند يا برگردد . ۲ و هركه علم را از اهلش فراگيرد و به علم خويش عمل كند ، نجات مى يابد و هركه مرادش از [تحصيل] علم ، [رسيدن به] دنيا باشد ، همان دنيا بهره اوست [و در آخرت ، نصيبى ندارد] .

1.اشاره است به آيه ۴۷ سوره نساء : «من قبل أن نطمس وجوهاً ؛ پيش از آن كه چهره هايى را محو كنيم» . رجوع كنيد به تفسير اين آيه . گفتنى است كه محو شدن چهره را در اين جا ، مى توان به بى آبرويى نيز معنا كرد.

2.توبه كند و از ظلم به مردم باز ايستد. احتمال دارد تعبير «أو يراجع» ، ترديدى از سوى راوى باشد. احتمال هم دارد كه «أو» به معناى واو تفسيرى باشد ؛ يعنى توبه كند و از خطاها و گناهانش دست بكشد. احتمال هم دارد كه «يُراجَع» به صيغه مجهول باشد ؛ يعنى خداوند با فضل خود ، او را بازگرداند .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد ششم
26

ح ـ طَلَبُ الدُّنيا بِعَمَلِ الآخِرَةِ

۳۹۲۵.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :ريحُ الجَنَّةِ توجَدُ مِن مَسيرَةِ خَمسِمِئَةِ عامٍ ، ولا يَجِدُ رَيحَ الجَنَّةِ مَن طَلَبَ الدُّنيا بِعَمَلِ الآخِرَةِ . ۱

۳۹۲۶.عنه صلى الله عليه و آله :مَن طَلَبَ الدُّنيا بِعَمَلِ الآخِرَةِ طُمِسَ ۲ وَجهُهُ ، ومُحِقَ ذِكرُهُ ، واُثبِتَ اسمُهُ فِي النّارِ . ۳

۳۹۲۷.عنه صلى الله عليه و آله :مَن طَلَبَ الدُّنيا بِعَمَلِ الآخِرَةِ ، لَم يَكُن لَهُ فِي الآخِرَةِ مِن نَصيبٍ . ۴

۳۹۲۸.عنه صلى الله عليه و آله :مَنهومانِ لا يَشبَعانِ : طالِبُ دُنيا وطالِبُ عِلمٍ ؛ فَمَنِ اقتَصَرَ مِنَ الدُّنيا عَلى ما أحَلَّ اللّهُ لَهُ سَلِمَ ، ومَن تَناوَلَها مِن غَيرِ حِلِّها هَلَكَ ، إلّا أن يَتوبَ أو يُراجِعَ . ومَن أخَذَ العِلمَ مِن أهلِهِ وعَمِلَ بِعِلمِهِ نَجا ، ومَن أرادَ بِهِ الدُّنيا فَهِيَ حَظُّهُ . ۵

1.الفردوس : ج ۲ ص ۲۷۱ ح ۳۲۶۱ عن ابن عبّاس .

2.الطُّمُوس : الدروسُ والامِّحاء (الصحاح : ج ۳ ص ۹۴۴ «طمس») .

3.المعجم الكبير : ج ۲ ص ۲۶۸ ح ۲۱۲۸ عن الجارود بن المعلّى .

4.المستدرك على الصحيحين : ج ۴ ص ۳۵۴ ح ۷۸۹۵ عن اُبيّ بن كعب ؛ مجمع البيان : ج ۲ ص ۸۵۲ ، بحار الأنوار : ج ۷۰ ص ۲۱۸ .

5.الكافي : ج ۱ ص ۴۶ ح ۱ عن سليم بن قيس عن الإمام عليّ عليه السلام ، بحار الأنوار : ج۲ ص۳۵ ح۳۷.

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد ششم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 7228
صفحه از 608
پرینت  ارسال به