61
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد هفتم

۳ / ۱۵

فرا خواندن نزديكان ، پيش از فرا خواندن ديگران

قرآن

«و كسان خود را به نماز ، فرمان ده و خود بر آن شكيبا باش. ما از تو جوياى روزى نيستيم . ما به تو روزى مى دهيم، و فرجام [ نيك ] براى پرهيزگارى است» .

«و خويشانِ نزديكت را هشدار ده» .

«اى پيامبر ! به همسرانت بگو: اگر خواهان زندگى دنيا و زينتِ آنيد، بياييد تا مَهرتان را بدهم و [ خوش و ] خُرّم ، شما را رها كنم» .

«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! خودتان و كسانتان را از آتشى كه سوخت آن، مردم و سنگ هاست ، حفظ كنيد [و] بر آن [ آتش ، ] فرشتگانى خشن [ و ] سختگير [ گمارده شده] اند. از آنچه خدا به آنان دستور داده ، سرپيچى نمى كنند و آنچه را كه مأمورند ، انجام مى دهند» .

«و در اين كتاب ، از اسماعيل ياد كن ؛ چرا كه او درستْ وعده و فرستاده اى پيامبر بود و خاندان خود را به نماز و زكات ، فرمان مى داد و همواره نزد پروردگارش پسنديده[ رفتار ] بود» .

حديث

۴۹۸۶.صحيح البخارىـ به نقل از ابن عبّاس ـ: هنگامى كه آيه: «خويشاوندان نزديكت را هشدار ده» نازل شد، پيامبر صلى الله عليه و آله از صفا بالا رفت و خطاب به تيره هاى قريش ، آواز سر داد : «اى فرزندان فِهر! اى فرزندان عُدَى!» .
آنان گِرد آمدند . حتّى آن كه نمى توانست بيايد ، فرستاده اى فرستاد تا از نزديك ، شاهد ماجرا باشد . ابو لهب و قريش آمدند . پس [پيامبر صلى الله عليه و آله ] فرمود : «به نظرتان اگر به شما خبر دهم كه سپاهى در دشت مى خواهد بر شما هجوم آورد ، مرا تصديق مى كنيد؟» .
گفتند : آرى . ما به تجربه ، جز راستى از تو نديده ايم .
فرمود : «من ، شما را از عذابى سخت در پيش رويتان ، بيم مى دهم» .
ابو لهب گفت : مرگ بر تو باد ، همه روزگار! آيا ما را بدين خاطر ، گِرد آورده اى؟
در پِى آن ، اين آيه فرود آمد : «بُريده باد دو دست ابو لهب و مرگ بر او باد! دارايى او و آنچه اندوخت ، بى نيازش نكرد» .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد هفتم
60

۳ / ۱۵

دَعوَةُ الأَقرِباءِ قَبلَ دَعوَةِ الآخَرينَ

الكتاب

«وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَوةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْهَا لَا نَسْألُكَ رِزْقًا نَّحْنُ نَرْزُقُكَ وَ الْعَـقِبَةُ لِلتَّقْوَى» . ۱

« وَ أَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ » . ۲

« يَـأَيُّهَا النَّبِىُّ قُل لِّأَزْوَ جِكَ إِن كُنتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيَوةَ الدُّنْيَا وَ زِينَتَهَا فَتَعَالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وَ أُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيلاً » . ۳

« يَـأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ قُواْ أَنفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَئِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَآ أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ » . ۴

« وَ اذْكُرْ فِى الْكِتَـبِ إِسْمَـعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَ كَانَ رَسُولًا نَّبِيًّا * وَ كَانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلَوةِ وَ الزَّكَوةِ وَ كَانَ عِندَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا » . ۵

الحديث

۴۹۸۶.صحيح البخاري عن ابن عبّاس :لَمّا اُنزِلَت : «وأنْذِرْ عَشيرَتَكَ الأقْرَبينَ» صَعِدَ النَّبيُّ صلى الله عليه و آله عَلَى الصَّفا ، فَجَعَلَ يُنادي : «يا بَني فِهرٍ ، يا بَني عَدِيٍّ» لِبُطونِ قُرَيشٍ ، حَتَّى اجتَمَعوا ، فَجَعَلَ الرَّجُلُ إذا لَم يَستَطِع أن يَخرُجَ أرسَلَ رَسولاً لِيَنظُرَ ما هُوَ فَجاءَ أبو لَهَبٍ وقُرَيشٌ ، فَقالَ : «أرَأَيتَكُم لَو أخبَرتُكُم أنَّ خَيلاً بِالوادي تُريدُ أن تُغيرَ عَلَيكُم أكُنتُم مُصَدِّقِيَّ» . قالوا : نَعَم ، ما جَرَّبنا عَلَيكَ إلّا صِدقاً . قالَ : «فَإِنّي نَذيرٌ لَكُم بَينَ يَدَي عَذابٍ شَديدٍ» . فَقالَ أبو لَهَبٍ : تَبّا لَكَ سائِرَ اليَومِ ! ألِهذا جَمَعتَنا؟! فَنَزَلَت : «تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَ تَبَّ * مَآ أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَ مَا كَسَبَ» ۶ . ۷

1.طه : ۱۳۲.

2.الشعراء : ۲۱۴.

3.الأحزاب : ۲۸.

4.التحريم : ۶.

5.مريم : ۵۴ و ۵۵ .

6.المسد : ۱ و ۲ .

7.صحيح البخارى : ج ۴ ص ۱۷۸۷ ح ۴۴۹۲ .

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد هفتم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 5705
صفحه از 524
پرینت  ارسال به