۴۹۳۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :شخصى روز قيامت مى آيد ، در حالى كه حسنات او به سانِ ابر متراكم يا همچون كوه هاى استوار است. مى گويد : پروردگارا! چگونه اينها از من است، در حالى كه بدانها عمل نكرده ام؟!
[خداوند] مى فرمايد : «اين ، دانش توست كه به مردم آموختى و پس از تو بِدان ، عمل شده است» .
۴۹۴۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس [دانشى را] تعليم دهد، پاداش آن كه به آن عمل كند ، از آنِ اوست، بى آن كه از پاداش عمل كننده ، كاسته شود .
۴۹۴۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :دعوت كننده اى نيست كه دعوت به هدايت كند ، مگر اين كه همسان با پاداش آن كه از او پيروى مى كند ، پاداش خواهد داشت، بى آن كه چيزى از پاداش آنان (پيروى كنندگان) كاسته شود.
۴۹۴۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس به هدايت دعوت كند و مورد پذيرش واقع شود ، همسان با پاداش هدايت شوندگان ، پاداش خواهد داشت ، بى آن كه از پاداش آنان ، چيزى كاسته شود .
۴۹۴۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :شخصى سخنى از رضوان الهى مى گويد و حدس نمى زند تا كجا پيش خواهد رفت . خداوند عز و جل براى او به خاطر اين سخن ، خشنودى خود را تا روز قيامت مى نويسد . و شخصى سخنى از خشم الهى مى گويد و حدس نمى زند تا كجا پيش خواهد رفت . خداوند عز و جل براى او به خاطر اين سخن ، خشم خود را تا روز قيامت مى نويسد.
۴۹۴۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس كه بنده اى را از شرك به سوى اسلام فرا خوانَد ، به سان آزاد ساختن بنده اى از فرزندان اسماعيل ، پاداش خواهد داشت.