۲۹ / ۳
خودپسندى ، سبب تباهىِ عبادت مى شود
۶۷۴۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند متعال فرمود: «من بهتر مى دانم كه چه چيز به صلاح كار بندگان من است. برخى از بندگان مؤمن من هستند كه در عبادت مى كوشند، از بستر خويش بر مى خيزند و سر از بالين لذّت بخش خود بر مى دارند و در عبادت من مى كوشند و خود را به رنج و زحمت مى اندازند؛ امّا من از روى لطف و براى حفظ او، يكى دو شبْ چرت را بر او غالب مى سازم و در نتيجه، خواب مى مانَد و صبح كه بر مى خيزد، از دست خود عصبانى است و خويشتن را ملامت مى كند. اگر جلو او را واگذارم كه هر چه مى خواهد، مرا عبادت كند، از اعمال خويش دچار خودپسندى مى شود و در نتيجه، مهلكه ها به سراغش مى آيد؛ چرا كه بر اثر مغرور شدن به اعمالش و از خود راضى گشتن، خيال مى كند كه بالادستِ عابدان شده و در عبادت خويش، ديگر تقصير نمى كند [و حقّ عبادت را چنان كه بايد مى گزارد]! و بدين سبب، از من دور مى شود؛ در حالى كه مى پندارد به من نزديك شده است».
۲۹ / ۴
خودپسندى ، سبب هلاكت مى شود
۶۷۴۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند متعال به داوود عليه السلام وحى فرمود: «اى داوود! گنهكاران را بشارت بده و راستْ كرداران را هشدار».
گفت: چگونه گنهكاران را بشارت دهم و راستْ كرداران را هشدار؟
خداوند فرمود : «اى داوود! گنهكاران را به اين بشارت بده كه من ، توبه را مى پذيرم و گناه را مى بخشايم. راستْ كرداران را نيز هشدار بده كه به كردار خود خشنود نگردند؛ زيرا هيچ بنده اى نيست كه از كارهاى خوبش دچار خودپسندى شود، مگر اين كه هلاك مى گردد».
۶۷۴۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :امّا عوامل نابود كننده، عبارت اند از: فرمانبرى از بخل، پيروى از هوس، و خودپسندى.
