فصل نهم : روش پيامبر در نماز
۷۵۹۹.السنن الكبرىـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: پيامبر خدا ، براى خوراك و يا چيز ديگرى ، نماز را به تأخير نمى انداخت.
۷۶۰۰.امام على عليه السلام :پيامبر خدا ، شام و يا چيز ديگرى را بر نماز ، مقدّم نمى داشت و هنگامى كه وقت نماز فرا مى رسيد ، [از شدّت اشتياق به آن ، به گونه اى رفتار مى كرد كه] گويا خانواده و دوست را نمى شناسد.
۷۶۰۱.عدّة الداعىـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا با ما گفتگو مى كرد و ما با او گفتگو مى كرديم . [امّا] هنگام نماز كه مى شد ، گويا نه او ما را مى شناخت و نه ما او را مى شناختيم .
۷۶۰۲.فلاح السائلـ به نقل از ابن طاووس ـ: روايت شده هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله به نماز مى ايستاد ، [از شدّت خاكسارى] گويا ايشان ، جامه اى به كنار افكنده بود .
۷۶۰۳.الخصالـ به نقل از ابو [محمّد] عبد اللّه بن حامد ، كه سند حديث را به برخى از نيكان (اهل بيت عليهم السلام ) مى رساند ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه نماز مى خواند، از سينه اش آوايى از خوف ، چون آواز جوشش ديگ شنيده مى شد.
