فصل بيست و چهارم : مسخره كردن
۲۴ / ۱
نهى از مسخره كردن
قرآن
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! نبايد قومى قوم ديگر را ريشخند كنند، شايد آنها از اينها بهتر باشند . و نبايد زنانى زنانِ [ ديگر ]را [ ريشخند كنند ] ، شايد آنها از اينها بهتر باشند . و از يكديگر عيب مگيريد و به همديگر لقب هاى زشت مدهيد؛ [چرا كه] ناپسنديده است نام زشت ، پس از ايمان. و هر كه توبه نكرد ، آنان خود ، ستمكارند» .
«و شما آنان ( مؤمنان ) را به ريشخند گرفتيد، تا [ با اين كار ] ياد مرا از خاطرتان بردند و شما بر آنان مى خنديديد» .
«آيا آنان را [ در دنيا ] به ريشخند مى گرفتيم يا چشم ها[ ى ما دوزخيان ] بر آنها نمى افتد؟» .
«و چون با كسانى كه ايمان آورده اند ، برخورد كنند، مى گويند: «ايمان آورديم»، و چون با شيطان هاى خود خلوت كنند، مى گويند: «در حقيقت ما با شماييم . ما فقط [آنان را] ريشخند مى كنيم»» .
