۶۶۶۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :زشتگويى (زشت كردارى) هرگز در چيزى نيست ، مگر اين كه آن را عيبناك مى گرداند ، و حيا هرگز در چيزى نيست ، مگر اين كه آن را مى آرايد .

۶۶۶۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند، شخص باحياى با عزّتِ نفْس را دوست دارد و با بدزبانِ گداى سِمِج، دشمن است .

۶۶۶۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :اگر فُحش (زشتى در گفتار و كردار) مخلوقى بود، هر آينه، بدترينِ مخلوقات خدا بود.

۶۶۶۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :اگر دشنام تجسّم يابد، بى گمان، بدتركيب خواهد بود.

۶۶۶۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :يكى از بدترين بندگان خدا، كسى است كه به سبب بدزبانى و دشنام گويى اش، همنشينى با او ناخوشايند باشد.

۶۶۶۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :از بدترينِ مردمان، كسى است كه مردم از ترس ناسزاگويى او، وى را ترك كنند.

۶۶۶۷.امام على عليه السلام :پيامبر خدا فرمود : «خداوند، بهشت را بر هر ناسزاگوىِ بدزبانِ بى شرمى كه باكى ندارد چه مى گويد و چه مى شنود، حرام كرده است؛ زيرا اگر وارسى كنى، خواهى يافت كه يا زِنازاده است يا شيطان در نطفه او شريك بوده است».
گفته شد : اى پيامبر خدا! آيا شيطان در مردم هم شريك مى شود؟
فرمود : «آرى. مگر اين سخن خداوند عز و جل [به شيطان] را نخوانده اى كه : «و در اموال و فرزندان ايشان، شريك شو» ؟».

۶۶۶۸.امام صادق عليه السلام :پيامبر خدا فرمود : «آيا شما را خبر ندهم كه كم شباهت ترين شما به من كيست؟».
گفتند : چرا، اى پيامبر خدا!
فرمود : «ناسزاگوىِ بددهنِ بدزبان...» .

۶۶۶۱.عنه صلى الله عليه و آله :ما كانَ الفُحشُ في شيءٍ قَطُّ إلّا شانَهُ ، ولا كانَ الحَياءُ في شيءٍ قَطُّ إلّا زانَهُ . ^۱

۶۶۶۲.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ اللّهَ يُحِبُّ الحَيِيَّ المُتَعَفِّفَ ، ويُبغِضُ البَذِيَّ السائلَ المُلحِفَ . ^۲

۶۶۶۳.عنه صلى الله عليه و آله :لو كانَ الفُحشُ خَلقا لَكانَ شَرَّ خَلقِ اللّهِ . ^۳

۶۶۶۴.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ الفُحشَ لوكانَ مِثالاً لَكانَ مِثالَ سَوءٍ . ^۴

۶۶۶۵.عنه صلى الله عليه و آله :إنّ مِن شَرِّ عِبادِ اللّهِ مَن تُكرَهُ مُجالَسَتُهُ لِفُحشِهِ . ^۵

۶۶۶۶.عنه صلى الله عليه و آله :إنّ مِن شَرِّ الناسِ مَن تَرَكَهُ الناسُ اتِّقاءَ فُحشِهِ . ^۶

۶۶۶۷.الإمامُ عليّ عليه السلام :قالَ رسولُ اللّه صلى الله عليه و آله : إنّ اللّهَ حَرَّمَ الجَنَّةَ على كُلِّ فَحّاشٍ بَذِيءٍ، قَليلِ الحَياءِ، لا يُبالِي ما قالَ ولا ما قيلَ لَهُ ؛ فإنّكَ إن فَتَّشتَهُ لم تَجِدْهُ إلّا لِغَيَّةٍ ^۷ أو شِركِ شيطانٍ ، فقيلَ : يارسولَ اللّهِ، وفي الناسِ شِركُ شَيطانٍ ؟ فقالَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله : أما تَقرَأُ قولَ اللّهِ عز و جل : «وشارِكْهُم في الأموالِ و الأولادِ» ^۸ ؟! ^۹

۶۶۶۸.الإمامُ الصادقُ عليه السلام :قالَ رَسولُ اللّه صلى الله عليه و آله : ألا اُخبِرُكُم بِأبعَدِكُم مِنّي شَبَها ؟ قالوا : بلى يا رسولَ اللّهِ ، قالَ : الفاحِشُ المُتَفحِّشُ البَذيءُ ... . ^۱۰