۳۹ / ۳
غيبت و دين
۶۸۵۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :غيبت كردن، در [نابودى] دين مرد مسلمان، زودتر كارگر مى افتد تا بيمارى خوره در اندرون او.
۶۸۵۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس از مرد يا زن مسلمانى غيبت كند، خداوند تا چهل شبانه روز، نماز و روزه او را نمى پذيرد، مگر اين كه غيبت شونده او را ببخشد.
۶۸۵۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :روز قيامت، فردى را مى آورند و او رادر پيشگاه خدا نگه مى دارند و كارنامه اش را به او مى دهند، امّا حسنات خود را در آن نمى بيند. مى گويد : الهى! اين، كارنامه من نيست؛ زيرا من در آن، طاعات خود را نمى بينم.
به او گفته مى شود : «پروردگار تو، نه خطا مى كند و نه فراموش. عمل تو به سبب غيبت كردن از مردم، بر باد رفت».
سپس مرد ديگرى را مى آورند و كارنامه اش را به او مى دهند. در آن، طاعت بسيارى را مشاهده مى كند. مى گويد : الهى! اين، كارنامه من نيست؛ زيرا من اين طاعات را به جا نياورده ام.
گفته مى شود : «فلانى از تو غيبت كرد و من، حسنات او را به تو دادم».
۶۸۵۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :كارنامه گشوده شده مرد را به او مى دهند و او مى گويد : پروردگارا! پس فلان و بهمان كارهاى نيك كه كرده ام، كجاست؟ در كارنامه ام نيستند.
خداوند مى فرمايد : «با غيبت كردن از مردم، آنها را نابود كردى».
۶۸۵۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس در ماه رمضان از مسلمانى غيبت كند، براى روزه اش مزدى دريافت نخواهد كرد.
