۷۷۰۸.تنبيه الغافلينـ به نقل از ميمونه دختر سعد ، خدمت گزار پيامبر خدا ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله بر سلمان ـ كه نمازش را خوانده و مشغول دعا كردن بود ـ گذشت و فرمود : «اى سلمان! از پروردگارت حاجتى دارى؟»
گفت : آرى ، اى پيامبر خدا!
فرمود : «پس ، پيش از دعايت پروردگارت را ثنا بگو و او را چنان كه خود ، خويشتن را وصف كرده است ، وصف كن و او را با سبحان اللّه و الحمد للّه و لا اله إلّا اللّه تسبيح بگو» .
سلمان گفت : اى پيامبر خدا ! چگونه ثنايش گويم؟
فرمود : «سه مرتبه فاتحة الكتاب (سوره حمد) را بخوان ؛ زيرا آن ، ثناى خداوند است» .
گفت : چگونه وصفش كنم؟
فرمود : «سه مرتبه سوره صَمَد (توحيد) را بخوان ؛ زيرا آن ، وصف خداست كه خداوند ، خويشتن را بدان وصف كرده است» .
گفت : چگونه تسبيح او بگويم؟
فرمود : «بگو : سُبْحانَ اللّهِ وَالحَمدُ للّهِ ولا إله إلّا اللّهُ واللّهُ أكبَرُ (پاك است خدا، و ستايشْ ويژه اوست ، و هيچ معبودى جز خداى يگانه نيست، و خدا ، بزرگ تر است) . سپس ، حاجتت را از او درخواست كن».
۶ / ۳
اعتراف به گناه
۷۷۰۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعايش در آخرين سفر حج ـ: [خداوندا!] منم تهى دستِ نيازمند، دادخواهِ پناهجو، بيمناكِ نگران؛ كسى كه به گناهِ خود، اقرار دارد و اعتراف مى كند. از تو مى خواهم، چنان كه زمينگيرى درخواست كند، و به سوى تو زارى مى كنم، چنان كه خطاكارى خاكسار زارى كند، و تو را مى خوانم، چنان كه ترسانى گرفتار بخواند.
