۸۳۲۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در روز غدير خم ـ: بار خدايا! هر كه من مولاى اويم ، پس على مولاى اوست . بار خدايا! دوستى كن با هر آن كس كه با او دوستى كند و دشمنى كن با هر آن كس كه با او دشمنى كند و يارى كن هر آن كس را كه او را يارى كند و كمك كن به كسى كه او را كمك كند .

۸۳۲۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كه من مولاى اويم ، پس على مولاى اوست . بار خدايا! با دوست على دوست باش و با دشمن او دشمن؛ هر كه او را دوست مى دارد ، دوستش بدار و هر كه او را مبغوض مى دارد ، مبغوضش بدار و هر كه او را يارى مى كند ، يارى اش كن و هر كه او را وامى گذارَد ، او را وا گذار!

۸۳۲۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: روزى پيامبر خدا در مسجد قبا ، در حالى كه انصار گِرد آمده بودند، به على بن ابى طالب عليه السلام فرمود : «اى على! تو برادر منى و من ، برادر توام . اى على! تو وصى و جانشين و امام امّت من پس از منى .
خداوند ، دوستى كند با هر آن كس كه با تو دوستى كند و خداوند ، دشمنى كند با هر آن كس كه با تو دشمنى نمايد و خداوند ، مبغوض بدارد هر آن كس را كه به تو بغض ورزد و خداوند ، يارى كند هر آن كس را كه تو را يارى كند و خداوند ، فروگذارَد هر آن كس را كه تو را يارى نرسانَد .

۸۳۲۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حجّة الوداع ، در حالى كه بر ناقه خويش سوار و دستش بر شانه على عليه السلام بود ـ: بار خدايا! آيا رساندم؟ بار خدايا! آيا رساندم؟ اين ، پسر عموى من و پدرِ فرزندان من است . بار خدايا! هر كه را با او دشمنى كند ، در آتش ، سرنگون ساز .

۸۳۳۰.امام حسن عليه السلام :[پيامبر خدا] بر منبر بود . على عليه السلام را صدا زد و دست او را كشيد و گفت : «بار خدايا! با دوست اين ، دوستى كن و با دشمنش دشمنى. بار خدايا! هر كه با على دشمنى كند ، نه در زمين ، نشستنگاهى برايش قرار ده و نه در آسمان ، فرازگاهى ؛ بلكه در پايين ترين طبقه دوزخ ، جايش ده .

۸۳۲۶.عنه صلى الله عليه و آلهـ يَومَ غَديرِ خُمٍّ ـ: اللّهُمَّ مَن كُنتُ مَولاهُ فَعَلِيٌّ مَولاهُ ، اللّهُمَّ والِ مَن والاهُ وعادِ مَن عاداهُ ، وَانصُر مَن نَصَرَهُ ، وأعِن مَن أعانَهُ . ^۱

۸۳۲۷.عنه صلى الله عليه و آله :مَن كُنتُ مَولاهُ فَعَلِيٌّ مَولاهُ ؛ اللّهُمَّ والِ مَن والاهُ ، وعادِ مَن عاداهُ ، وأحِبَّ مَن أحَبَّهُ ، وأبغِض مَن أبغَضَهُ ، وَانصُر مَن نَصَرَهُ ، وَاخذُل مَن خَذَلَهُ . ^۲

۸۳۲۸.عنه صلى الله عليه و آلهـ لِعَلِيٍّ عليه السلام ذاتَ يَومٍ وهُوَ في مَسجِدِ قُباءَ ، وَالأَنصارُ مُجتَمِعونَ: يا عَلِيُّ أنتَ أخي وأنَا أخوكَ ، يا عَلِيُّ أنتَ وَصِيّي وخَليفَتي وإمامُ اُمَّتي بَعدي ، والَى اللّهُ مَن والاكَ ، وعادَى اللّهُ مَن عاداكَ ، وأبغَضَ اللّهُ مَن أبغَضَكَ ، ونَصَرَ اللّهُ مَن نَصَرَكَ ، وخَذَلَ اللّهُ مَن خَذَلَكَ . ^۳

۸۳۲۹.عنه صلى الله عليه و آلهـ في حَجَّةِ الوَداعِ وهُوَ عَلى ناقَتِهِ ، ويَدُهُ عَلى مَنكِبِ عَلِيٍّ عليه السلام ـ: اللّهُمَّ هَل بَلَّغتُ ؟ اللّهُمَّ هَل بَلَّغتُ ؟ هذَا ابنُ عَمّي وأبو وُلدي ، اللّهُمَّ كُبَّ مَن عاداهُ فِي النّارِ ! ^۴

۸۳۳۰.الإمام الحسن عليه السلام :دَعا [ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله ]وهُوَ عَلَى المِنبَرِ عَلِيّا ، فَاجتَذَبَهُ بِيَدهِ فَقالَ : اللّهُمَّ والِ مَن والاهُ ، وعادِ مَن عاداهُ ، اللّهُمَّ مَن عادى عَلِيّا فَلا تَجعَل لَهُ فِي الأَرضِ مَقعَدا ، ولا فِي السَّماءِ مَصعَدا ، وَاجعَلهُ في أسفَلِ دَرَكٍ مِنَ النّارِ . ^۵