فصل چهاردهم : اجابت دعا
۱۴ / ۱
دعا، دروازه اجابت
قرآن
«و هرگاه بندگان من، از تو در باره من بپرسند، [ بگو كه ] من، نزديكم و دعاى دعاكننده را ـ به هنگامى كه مرا بخواند ـ اجابت مى كنم. پس [ آنان ] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند، باشد كه راه يابند» .
«و پروردگارتان فرمود: مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم. در حقيقت، كسانى كه از پرستش من كبر مى ورزند، به زودى، خوار وارد دوزخ مى شوند» .
«و از هر چه از او خواستيد، به شما عطا كرد و اگر نعمت خدا را شماره كنيد، نمى توانيد آن را به شمار درآوريد. قطعاً انسان، ستم پيشه ناسپاس است» .
«دعوت حق، براى اوست. و كسانى كه [ مشركان ]جز او مى خوانند، هيچ جوابى به آنان نمى دهند، مگر مانند كسى كه دو دستش را به سوى آب بگشايد تا [ آب ]به دهانش برسد، در حالى كه [ آب ]به [ دهان ]او نخواهد رسيد، و دعاى كافران جز بر هدر نيست» .
