فصل دوازدهم : ره نمودهايى درباره درست دعا كردن
۱۲ / ۱
بار خدايا! دنيا را چنان كه خود مى بينى ، به من بنمايان
۷۹۳۶.الدعاء ، ضَبّىـ به نقل از ابو الغُصَين طايى ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله نماز مى خواند كه شنيد مردى پشتِ سرش نماز مى خواند و مى گويد : بار خدايا ! دنيا را چنان كه خود مى بينى ، به من بنمايان .
چون پيامبر صلى الله عليه و آله نمازش را تمام كرد ، فرمود : «چه كسى بود دعا مى كرد؟»،
مرد گفت : من .
فرمود : «خداوند ، دنيا را آن گونه نمى بيند كه تو آن را مى بينى . پس ، هر گاه خواستى درخواست كنى ، بگو : بار خدايا ! دنيا را آن گونه كه بندگان شايسته ات مى بينند ، به من بنمايان ».
۱۲ / ۲
خدايا! مرا نيازمند هيچ يك از آفريدگانت مگردان
۷۹۳۷.امام على عليه السلام :من گفتم : بار خدايا ! مرا محتاج اَحَدى از خَلقت مگردان .
پيامبر خدا فرمود : «اى على ! چنين مگو ؛ زيرا هيچ كس نيست ، مگر آن كه به مردم، نيازمند است» .
گفتم : پس چه بگويم ، اى پيامبر خدا؟
فرمود : «بگو : بار خدايا ! مرا نيازمند بَدانِ آفريدگانت ، قرار مده».
گفتم : اى پيامبر خدا ! اينان چه كسانى هستند؟
فرمود : «كسانى كه هر گاه دهند ، منّت نهند و هر گاه ندهند ، بد گويند».
