پروردگارتان را به زارى و نهانى بخوانيد» .
و گاه ، نمونه اى از دعاهاى مستجاب ـ كه براى بسيارى از مردم ، تجربه شده است ـ را ارائه مى نمايد :
«أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ . يا كيست آن كه اجابت مى كند درمانده را چون وى را بخواند ؟ و گرفتارى را برطرف مى گرداند ؟» .
و گاه ، تأكيد مى فرمايد كه دعا ، ميزان اعتبار و ارزش انسان در نزد خداوند متعال است :
«قُلْ مَا يَعْبَؤُاْ بِكُمْ رَبِّى لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ . ^۱ بگو : اگر دعاى شما نباشد، پروردگارم هيچ اعتنايى به شما نمى كند» .
و گاه ، از كسانى كه در دل شب بستر خواب راحت را رها مى كنند و به نيايش مى پردازند ، تجليل و تمجيد مى كند و اين چنين به آنان مژده مى دهد كه :
«فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِىَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْيُنٍ . ^۲ هيچ كس نمى داند چه چيزى ـ از آنچه روشنى بخش ديدگان است ـ براى آنان پنهان شده است»
و در نقطه مقابل ، كسانى را كه تنها هنگام گرفتارى و بلا خدا را مى خوانند ، نكوهش مى كند ^۳ و كسانى را كه از دعا كردن ـ كه روح بندگى است ـ استنكاف مى ورزند ، به جهنم ، تهديد مى نمايد :
«إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِى سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ . كسانى كه از عبادت من كبر مى ورزند، به زودى به خوارى در دوزخ در

مى كند ، بلكه مى تواند سرنوشت قطعى زندگى را تغيير دهد ^۱ و از بلاهاى گوناگون ، پيشگيرى نمايد ^۲ و از اين رو ، پيشوايان اسلام ، پيش دستى و تقدّم در دعا (يعنى دعا كردن در روزگار آسايش و قبل از فرا رسيدن مصيبت و بلا) را توصيه كرده اند ^۳ و خود آنان نيز پيش از همه و بيش از همه ، اهل دعا و مناجات با خداوند متعال بوده اند . ^۴
به دليل آثار و بركات فراوانى كه دعا در زندگى فردى و اجتماعى انسان دارد ، قرآن كريم ، با تأكيد فراوان و با بيان هاى گوناگون ، مردم را بِدان فرا مى خواند ^۵ و نسبت به سستى در دعا و عدم بهره بردارى از اين كليد رحمت و سعادت ، هشدار مى دهد . گاه مى فرمايد :
«وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِى عَنِّى فَإِنِّى قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِى وَلْيُؤْمِنُواْ بِى لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ . و هرگاه بندگان من، از تو درباره من پرسيدند ، [بگو] من نزديكم و دعاى دعا كننده را ـ به هنگامى كه مرا بخواند ـ اجابت مى كنم . پس [آنان] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند ، باشد كه راه يابند» .
گاه مى فرمايد :
«ادْعُونِى أَسْتَجِبْ لَكُمْ . مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم» .
گاه مى فرمايد :
«ادْعُواْ رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً .