فصل نهم : آنچه براى دعاكننده ، شايسته نيست
۹ / ۱
درخواست چيزى كه نمى داند به صلاح اوست
قرآن
«و انسان [ همان گونه كه ]خير را فرا مى خواند، [ پيشامد ]بد را مى خواند و انسان همواره شتاب زده است» .
«فرمود: اى نوح! او (پسرت) در حقيقت، از كسانِ تو نيست، او [ داراى ]كردارى ناشايسته است. پس چيزى را كه بدان علم ندارى؛ از من مخواه. من به تو اندرز مى دهم كه مبادا از نادانان باشى» .
«بر شما كارزار واجب شده است، در حالى كه براى شما ناگوار است. و بسا چيزى را خوش نمى داريد؛ در حالى كه آن براى شما خوب است، و بسا چيزى را دوست مى داريد؛ در حالى كه آن براى شما بد است، و خدا مى داند و شما نمى دانيد» .
حديث
۷۸۰۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :نعمت هاى خدا را ناخوش مداريد و براى خدا تعيينِ تكليف نكنيد. هر گاه يكى از شما در روزى و معيشتش تنگى افتاد ، مبادا كارى بكند كه خود مى خواهد ، كه شايد مرگ و نابودى او در آن باشد ؛ بلكه بگويد : «بار خدايا! به آبروى محمّد و خاندان پاك او ، اگر اين وضع من ـ كه آن را ناخوش مى دارم ـ ، براى من بهتر و بيشتر به صلاح دينِ من است ، مرا بر آن ، شكيبا گردان و قدرت تحمّل آن را به من عطا فرما و در به دوش كشيدنِ بار آن ، پُرتوانم ساز، و اگر خلاف آن برايم بهتر است ، آن را به من ببخش و مرا در هر حال ، به قضايت راضى گردان ، و تو را سپاس».
